Ηράκλειο, Κνωσσός, Αρχαιολογικό Μουσείο – Heraklion, Knossos, Archaeological Museum

arrowEnglish version further below

Κνωσσός
To σημαντικότερο κέντρο του Μινωικού Πολιτισμού, η Κνωσός, αναπτύσσεται πάνω στο ύψωμα της Κεφάλας μέσα σε ελιές, αμπέλια και κυπαρίσσια και βρίσκεται 5 χιλ. νοτιοανατολικά του Ηρακλείου. Δίπλα της ρέει ο ποταμός Καίρατος (ο σημερινός Κατσαμπάς). Σύμφωνα με την παράδοση αποτέλεσε την έδρα του βασιλιά Μίνωα και πρωτεύουσα του κράτους του. Με το χώρο του ανακτόρου της Κνωσού συνδέονται οι συναρπαστικοί μύθοι του Λαβύρινθου με τον Μινώταυρο και του Δαίδαλου με τον Ίκαρο. Αναφορές στην Κνωσό, το ανάκτορό της και το Μίνωα γίνονται στον Όμηρο (ο κατάλογος πλοίων της Ιλιάδας αναφέρει ότι η Κρήτη απέστειλε 80 πλοία υπό τις διαταγές του βασιλιά της Κνωσού, Ιδομενέα. Οδύσσεια, τ 178-9), στο Θουκυδίδη (αναφορά στο Μίνωα), στον Ησίοδο και Ηρόδοτο, στο Βακχυλίδη και Πίνδαρο, στον Πλούταρχο και Διόδωρο το Σικελιώτη. Η περίοδος ακμής της πόλης ανάγεται στη μινωική εποχή (2000 – 1350 π.Χ.) κατά την οποία αποτελεί το βασικότερο και πολυπληθέστερο κέντρο της Κρήτης. Και σε μεταγενέστερες περιόδους διαδραματίζει σημαντικό ρόλο και αναπτύσσεται ιδιαίτερα, όπως στην ελληνιστική εποχή.

Η πόλη της Kνωσού κατοικήθηκε συνεχώς από τα τέλη της 7ης χιλιετίας έως και τα ρωμαϊκά χρόνια. Η νεολιθική εποχή χαρακτηρίζεται από το στάδιο της τεχνολογικά εξελιγμένης αγροτικής ζωής (λίθινα εργαλεία και υφαντικά βαρίδια). Οι κάτοικοι από τροφοσυλλέκτες γίνονται οι ίδιοι παραγωγοί (γεωργοί και κτηνοτρόφοι) και παρατηρείται η τάση για μια πιο συστηματική και μόνιμη εγκατάσταση. Οι οικιστικές φάσεις στην Κνωσό διαδέχονται η μια την άλλη, ενώ ο πληθυσμός του οικισμού στα τέλη της Ύστερης Νεολιθικής Εποχής υπολογίζεται σε 1.000 – 2.000 κατοίκους.

Στην Εποχή του Χαλκού, η οποία χαρακτηρίζεται από την κατεργασία του χαλκού, συνεχίζεται πιθανόν η ανάπτυξη του οικισμού. Ωστόσο, κατά τις εργασίες που έγιναν για την κατασκευή του ανακτόρου καταστράφηκαν πολλά παλιότερα κτίσματα. Ο οικισμός, πλέον, αναφέρεται ως Ko-no-so στα κείμενα της Γραμμικής Γραφής Β΄ του 14ου αι. π.X. Ιδιαίτερα έντονη ήταν η κατοίκηση με τα πρώτα (19ος-17ος αι. π.X.), δεύτερα ανάκτορα (16ος-14ος αι. π.X.) και τις πολυτελείς οικίες, τον ξενώνα και τα μινωικά έργα υποδομής. Τα ανάκτορα κτίζονται σε θέσεις που ελέγχουν πεδιάδες και προσβάσεις από τη θάλασσα, ενώ παράλληλα αναπτύσσονται και σημαντικοί οικισμοί γύρω από αυτά. Πόλεις και ανάκτορα μένουν ωστόσο ατείχιστα, επιβεβαιώνοντας τη λεγόμενη pax minoica. Γύρω στο 1700 π.Χ. πιθανόν ένας μεγάλος σεισμός καταστρέφει την Κνωσό και οδηγεί σε εργασίες μεγάλης κλίμακας στην πόλη και στο ανάκτορο. Η πόλη της Κνωσού αναπτύχθηκε σε μεγάλη έκταση και ο πληθυσμός της υπολογίστηκε από τον Evans γύρω στους 80.000 κατοίκους.

Το 1450 π.Χ., μετά από μερική καταστροφή της Κνωσού, εγκαθίστανται στην πόλη Μυκηναίοι, χωρίς όμως να ξανακτίσουν τα ανάκτορα. Από τις επόμενες περιόδους σώζονται λίγα λείψανα, τα περισσότερα από τα οποία είναι τάφοι και ένας μικρός κλασικός ναός στην περιοχή του ανακτόρου. Μεγάλη άνθιση γνώρισε η πόλη κατά την ελληνιστική περίοδο (ιερό Γλαύκου, ιερό Δήμητρας, λαξευτοί τάφοι, χρήση βόρειου νεκροταφείου, οχυρωματικοί πύργοι). Το 67 π.X. ο Quintus Caecilius Metellus Creticus κατέλαβε την Κνωσό και ίδρυσε ρωμαϊκή αποικία με το όνομα Colonia Julia Nobilis. Στην περίοδο αυτή ανήκει η »έπαυλη του Διονύσου» με τα θαυμάσια ψηφιδωτά.

Στη βυζαντινή εποχή η Κνωσός αποτέλεσε έδρα επισκόπου, ενώ διατηρούνται ακόμη τα λείψανα βασιλικής του 6ου αι. μ.Χ. Μετά την αραβική κατάκτηση της Κρήτης, το λιμάνι του Ηρακλείου αρχίζει να αποκτά μεγαλύτερη σπουδαιότητα, ενώ η Κνωσός αρχίζει να ξεχνιέται σιγά-σιγά. Ένας μικρός οικισμός κτίστηκε πάνω στα ρωμαϊκά ερείπια και αναφέρεται σαν »Μακρύτοιχος», παίρνοντας το όνομα του από ένα μακρύ τοίχο, λείψανο της ρωμαϊκής Κνωσού.

Η Κνωσός εντοπίστηκε το 1878 από το Mίνωα Kαλοκαιρινό. Ο A. Evans άρχισε συστηματικές ανασκαφές το 1900, οι οποίες συνεχίστηκαν έως το 1931 με την ανακάλυψη του ανακτόρου, μεγάλου τμήματος της μινωικής πόλης και των νεκροταφείων. Έκτοτε συνεχίζονται οι ανασκαφές στην ευρύτερη περιοχή της Kνωσού από την Αγγλική Αρχαιολογική Σχολή και την ΚΓ΄ Εφορεία Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων.

Αρχαιολογικό Μουσείο Ηρακλείου
Το Αρχαιολογικό Μουσείο Ηρακλείου είναι από τα πιο μεγάλα και αξιόλογα μουσεία στην Ελλάδα και ένα από τα σημαντικότερα στην Ευρώπη. Τα εκθέματά του περιλαμβάνουν αντιπροσωπευτικά δείγματα από όλες τις περιόδους της κρητικής προϊστορίας και ιστορίας, που καλύπτουν περίπου 5.500 χρόνια, από τη νεολιθική εποχή μέχρι τους ρωμαϊκούς χρόνους. Κυρίαρχη θέση, όμως, στις συλλογές του κατέχουν τα μοναδικά αριστουργήματα της μινωικής τέχνης, την οποία μπορεί κανείς να θαυμάσει σε όλη της την εξέλιξη. Η συλλογή με τις μινωικές αρχαιότητες είναι η σημαντικότερη στον κόσμο και το μουσείο δίκαια θεωρείται το κατ’ εξοχήν μουσείο του μινωικού πολιτισμού.

Το κτήριο, όπου στεγάζεται, βρίσκεται στο κέντρο της πόλης και κατασκευάσθηκε μεταξύ των ετών 1937 και 1940, σε σχέδια του αρχιτέκτονα Πάτροκλου Καραντινού. Στην ίδια θέση κατά τη διάρκεια της βενετοκρατίας βρισκόταν η καθολική μονή του Αγίου Φραγκίσκου, που καταστράφηκε από σεισμό το 1856. Το κτήριο του μουσείου είναι αντισεισμικό και αποτελεί σημαντικό δείγμα του μοντέρνου αρχιτεκτονικού κινήματος στην Ελλάδα, βραβευμένο με έπαινο Bauhaus στο Μεσοπόλεμο. Κατάφερε να συνδυάσει τις σύγχρονες τότε τάσεις της αρχιτεκτονικής, λαμβάνοντας υπ’ όψη το περιεχόμενο των αρχαιολογικών συλλογών, να εξασφαλίσει καλό φυσικό φωτισμό, με φεγγίτες από την οροφή και στο ψηλότερο μέρος των τοίχων, και να διευκολύνει την ελεύθερη κίνηση μεγάλων ομάδων επισκεπτών. Οι χρωματισμοί και τα υλικά κατασκευής, όπως και τα πολύχρωμα φλεβωτά μάρμαρα, παραπέμπουν στις τοιχογραφικές μιμήσεις ορθομαρμαρώσεων των μινωικών κτηρίων. Ο αρχιτέκτονας προέβλεψε, ακόμη, τη δυνατότητα μελλοντικών επεκτάσεων του μουσείου. Το κτήριο είναι διώροφο και διαθέτει εκτεταμένους εκθεσιακούς χώρους, εργαστήρια, σχεδιαστήριο, βιβλιοθήκη, γραφεία και ένα σπουδαίο τμήμα, την Επιστημονική Συλλογή, όπου φυλάσσονται και μελετώνται πολλά από τα ευρήματα. Στο μουσείο λειτουργούν, επίσης, πωλητήριο εκμαγείων μισθωμένο για λογαριασμό του Tαμείου Αρχαολογικών Πόρων, κυλικείο, καθώς και πωλητήριο δελταρίων και διαφανειών.

Ακολουθεί video από την εκπομπή “Μένουμε Ελλάδα” της ΝΕΤ.

Σε αυτή τη σελίδα του ιστολογίου μπορείτε να διαβάσετε περισσότερα για τον Μινωικό Πολίτισμό.

Τέλος σε αυτή τη σελίδα του ιστολογίου υπάρχουν φωτογραφίες από τον Αρχαιολογικό χώρο της Κνωσσού.

…….. English version ……..

Knossos
Knossos is the site of the most important and better known palace of Minoan civilization. According to tradition, it was the seat of the legendary king Minos. The Palace is also connected with thrilling legends, such as the myth of the Labyrinth with the Minotaur, and the story of Daidalos and Icaros.

The site was continuously inhabited from the Neolithic period (7000-3000 B.C.) until Roman times.

The Linear B tablets (Mycenaean script) of the 14th century B.C. mention the city as ko-no-so.

Intensive habitation occured mostly in the Minoan period, when the so-called first (19th-17th centuries B.C.) and second palaces (16th-14th centuries B.C.) were built along with luxurious houses, a hospice and various other structures. After its partial destruction in 1450 B.C., Knossos was settled by Mycenaeans from the Greek Mainland.

The city flourished again during the Hellenistic period (sanctuaries of Glaukos, Demeter, other sanctuaries, chamber tombs, north cemetery, defensive towers) and in 67 B.C. it was captured by the Roman Quintus Caecilius Metelus Creticus. The «Villa of Dionysos», a private house with splendid mosaics was built in the same period.

Knossos was discovered in 1878 by Minos Kalokairinos. Arthur Evans conducted systematic excavations at the site between 1900 and 1931, bringing to light the palace, a large section of the Minoan city, and the cemeteries. Since then, the site and the surrounding area have been excavated by the British School of Archaeology at Athens and the 23rd E.P.C.A.

ΗThe restoration of the palace to its present form was carried out by Arthur Evans. The interventions were mostly imposed by the need to preserve the monuments uncovered. The Archaeological Service of the Ministry of Culture carries out only consolidation work, whenever necessary.

Herakleion Archaeological Museum
The Herakleion Archaeological Museum is one of the largest and most important museums in Greece, and among the most important museums in Europe. It houses representative artefacts from all the periods of Cretan prehistory and history, covering a chronological span of over 5,500 years from the Neolithic period to Roman times. The singularly important Minoan collection contains unique examples of Minoan art, many of them true masterpieces. The Herakleion Museum is rightly considered as the museum of Minoan culture par excellence worldwide.

The museum, located in the town centre, was built between 1937 and 1940 by architect Patroklos Karantinos on a site previously occupied by the Roman Catholic monastery of Saint-Francis which was destroyed by earthquake in 1856. The museum’s antiseismic building is an important example of modernist architecture and was awarded a Bauhaus commendation. Karantinos applied the principles of modern architecture to the specific needs of a museum by providing good lighting from the skylights above and along the top of the walls, and facilitating the easy flow of large groups of people. He also anticipated future extensions to the museum. The colours and construction materials, such as the veined polychrome marbles, recall certain Minoan wall-paintings which imitate marble revetment. The two-storeyed building has large exhibition spaces, laboratories, a drawing room, a library, offices and a special department, the so-called Scientific Collection, where numerous finds are stored and studied.

Here below you can follow a video as broadcasted by the natinal channel NET at “We stay in Greece” daily show.

Last but not least here is a page of this blog with pictures from Knossos.

Advertisements

ΙΜΚ, έκθεση για τα 100 χρόνια από τη γέννηση του Ελύτη – HMC, celebrates 100 years since Elytis birth

arrowEnglish version further below

Matala map

Η έκθεση Οδυσσέας Ελύτης: «ΦΡΟΝΤΙΣΕ ΝΑ ΤΥΠΩΘΕΙ ΠΑΝΟΜΟΙΟΤΥΠΟ» στο Ιστορικό Μουσείο Κρήτης, αποτελεί συνδιοργάνωση της Περιφέρειας Κρήτης, του Δήμου Ηρακλείου και της Εταιρίας Κρητικών Ιστορικών Μελετών για τα εκατό χρόνια από τη γέννηση του Ελύτη στο Ηράκλειο (2 Νοεμβρίου 1911).
Περιλαμβάνει πρωτότυπο υλικό (χειρόγραφα, σχέδια, κολάζ και φωτογραφίες), μέρος του αρχείου που σχηματίστηκε από την αλληλογραφία και την εκδοτική συνεργασία του ποιητή με τον Δημήτρη Καλοκύρη, από έργα που φιλοτέχνησε η Ελένη Καλοκύρη καθώς και ψηφιακές ή πρωτότυπες εικονογραφήσεις που συνέθεσαν για τον Ελύτη μαζί.
Η έκθεση από τη μία καταγράφει την εργογραφία και την βιογραφία του ποιητή (με παρεμβάσεις ποικίλων αυθεντικών ντοκουμέντων και ιστορική απεικόνιση του περιρρέοντος χρόνου) ενώ, παράλληλα, περιγράφει σταθμούς από την τριακονταετή επαφή και πορεία τους προς το τυπογραφείο που απέδωσε συλλεκτικές εκδόσεις και αφιερώματα, δίνοντας έμφαση στην Αποκάλυψη του Ιωάννη, κομβικό σημείο της κοινής τους διαδρομής.

Η έκθεση εγκαινιάστηκε στις 29 Ιουνίου και θα διαρκέσει έντεκα μήνες.

Σχεδιασμός έκθεσης: Δημήτρης Καλοκύρης
Αρχιτεκτονικός σχεδιασμός, γραφική επιμέλεια: Αριάδνη Καλοκύρη
Υπεύθυνος έργου: Αλέξης Καλοκαιρινός

Σήμερα, 1η Ιουλίου, το Ιστορικό Μουσείο, θα παραμείνει ανοιχτό από τις 7.00 μμ έως τις 10.00 μμ, για μια «Βραδιά με τον Ελύτη», με ελεύθερη περιήγηση στην έκθεση «Οδυσσέας Ελύτης: ΦΡΟΝΤΙΣΕ ΝΑ ΤΥΠΩΘΕΙ ΠΑΝΟΜΟΙΟΤΥΠΟ», ενώ στον κήπο του Ιστορικού Μουσείου, στις 8.00 μμ, η Παιδική-Νεανική Χορωδία του Δήμου Ηρακλείου, υπό τη διεύθυνση της Κατερίνας Τζαγκαράκη, θα παρουσιάσει ένα πρόγραμμα με τραγούδια των Μίκη Θεοδωράκη, Μάνου Χατζιδάκι και άλλων σε ποίηση Οδυσσέα Ελύτη. Την παιδική Χορωδία θα συνοδεύει στο πιάνο ο Γιώργος Καλούτσης.

Στο video που ακολουθεί ο Κος Καλοκύρης μιλά στην εκπομπή «Καλό Μεσημέρι» του τοπικού τηλεοπτικού καναλιού ΚΡΗΤΗ ΤV για την έκθεση αυτή.

…….. English version ……..

Matala map

“SEE THAT IT’S PRINTED EXACTLY LIKE THAT”, an Odysseas Elytis exhibition at the Historical Museum of Crete, is being co-organised by the Regional Authority of Crete, the Municipality of Heraklion and the Society of Cretan Historical Studies to mark the centennial of the Nobel laureate’s birth in Heraklion (2nd November 1911).
The exhibition includes original material (manuscripts, drawings, collages and photographs); part of the archive accumulated from correspondence and publishing collaborations between the poet and Dimitris Kalokyris; works created by Eleni Kalokyri; and digital or original illustrations that they composed together for Elytis.
The exhibition records the poet’s oeuvre and biography (interspersed by all kinds of authentic material evidence, and historical depiction of contemporary times), while at the same time describing milestones in thirty years of contact between Elytis and Kalokyris and their journey to the press, which yielded limited editions and special issues. Special emphasis is placed on the Revelation of John, a key point on the road they trod together.

The exhibition opened on 29th June, and will last for eleven months.

Exhibition designer: Dimitris Kalokyris
Architectural design, graphic editing: Ariadni Kalokyri
Project manager: Alexis Kalokerinos

Today, July 1st, the Museum, will be open 19:00 – 22:00 (free admission) for visitors to see the exhibition. At the museum’s garden the Children-Youth Choir of the Municipality of Heraklion will present poems of Elytis set to music.

Εκδηλώσεις «Ηράκλειο – Καλοκαίρι 2011» – Summer Festival Heraklion 2011

arrowEnglish version further below

coverpage

Το Σάββατο 2 Ιουλίου στις 21:30 στο Κηποθέατρο Νίκος Καζαντζάκης με FLAMENCO ξεκινούν οι Εκδηλώσεις «Ηράκλειο – Καλοκαίρι 2011».

Το πρόγραμμα των εκδηλώσεων «Ηράκλειο Καλοκαίρι 2011″ θα ολοκληρωθεί στις 20 Σεπτεμβρίου ενώ στο τρίτο δεκαήμερο του Σεπτεμβρίου θα πραγματοποιηθεί το πρώτο Μεσογειακό φεστιβάλ Τεχνών. Επίσης, διοργανώνονται και περιφερειακές εκδηλώσεις σε διάφορες Τοπικές Κοινότητες του νέου διευρυμένου Δήμου Ηρακλείου. Παράλληλα, στη χαμηλή πλατεία του Προμαχώνα «Βηθλεέμ» θα λειτουργήσει ο Θερινός Δημοτικός
Κινηματογράφος.

ΕΔΩ μπορείτε να δείτε το πρόγραμμα των εκδηλώσεων.

Το δελτίο τύπου του Δήμου Ηρακλείου υπάρχει ΕΔΩ.

…….. English version ……..

coverpage

Next Saturday, July 2nd 2011, the Summer Festival Heraklion 2011 starts with the opening event beeing a flamengo dance performance.
It will last till 20th of Semptember. The events are spread around the city.

HERE you can see the sceduled events. The document has a very short description of each event in English.

For further information please do visit http://www.nowheraklion.com pages’:

At www.nowheraklion.com you can find almost everything planned at Heraklion and nearby region.

Παρέλαση Καστρινού Καρναβαλιού – Carnival Parade at Heraklion

arrowEnglish version further below

Ακολουθεί video από το δελτίο ειδήσεων του τοπικού τηλεοπτικού καναλιού «ΚΡΗΤΗ ΤV» με στιγμιότυπα από τη παρέλαση του Καστρινού Καρναβαλιού το Σαββάτο 26 Φεβρουαρίου 2011.


.

…….. English version ……..

You can read about the carnival festivities at an older post of this blog at THIS post.

Here below you can watch a video as broadcasted by the news bulletin of the local TV channel «ΚΡΗΤΗ ΤV» referring to the Carnival Parade that took place at a rainy weather on Saturday, February the 26th, 2011.

Μύθοι, Φαράγγι Σαρακίνας, Τέρτσα – Mythoi, Sarakinas’ Gorge, Tertsa

arrowEnglish version further below

Νέα σελίδα στην ενότητα φωτογραφίες του blog από τo Φαράγγι της Σαρακίνας και τα Τέρτσα.


.

…….. English version ……..

New page under Photos tab of the blog from Sarakina Gorge and Tertsa beach.

Ο Άγιος Πέτρος των Δομινικανών στο Ηράκλειο – St. Peter of Dominicans at Heraklion

arrowEnglish version further below

Ο Ιερός Ναός του Αγίου Πέτρου των Δομηνικανών είναι διατηρητέο μνημείο της εποχής της Φραγκοκρατίας που χρονολογείται από τα μέσα του 13ου αιώνα με αλλεπάλληλες οικοδομικές φάσεις μέχρι και την Τουρκοκρατία. Οι σημαντικότερες μορφολογικές αλλαγές που υπέστη το μνημείο οφείλονται σε σημαντικές καταστροφές και ανοικοδομήσεις μετά από μεγάλους σεισμούς, καθώς και σε διαδοχικές προσθήκες 6 παρεκκλησίων στην περίοδο μέχρι και τον 17ο αι.

Το Νοέμβριο του 2009 το έργο της αναστήλωσης του Ναού ολοκληρώθηκε και με αφορμή αυτό το γεγονός είχε δημοσιευτεί στο blog και η ιστορία του ναού. Πρόσφατα από τοπιό κανάλι μεταδόθηκε το ακόλουθο video που αφηγήται την ιστορία του Ναού, αλλά δείχνει και πολλές εικόνες του παλαιότερες και σημερινές.

Όσο για την είσοδο στο χώρο, περιμένουμε…

…….. English version ……..

The Church of Ss. Peter and Paul was built in the first years of Venetian rule as the katholikon in the Dominican order monastery (Domenicani Predicatori). It is one of the oldest examples of 12th century Dominican architecture, both in Greece and the rest of Europe.

November 2009, the renovation of the Church finished and a relevant post was published at this blog. There you could read about its construction, expansion and renovations through the years.

Here below you can follow a video broadcasted by a local TV channel, with more pictures of the Church older and modern.

We are still expecting for the visit to the Church….

Ο Άγιος Πέτρος των Δομινικανών – St. Peter of Dominicans

arrowEnglish version further below

Η αναστήλωση του ιστορικού ναού των Δομινικανών ξεκίνησε εδώ και κάμποσα χρόνια. Σήμερα έχει ολοκληρωθεί ο ναός αλλά ο περιβάλλοντας χώρος έχει μείνει εκτός μελέτης διαμόρφωσης! Τι πρωτότυπο! Ελπίζουμε όλοι ότι δεν θα περάσουν άλλα τόσα χρόνια για να γίνει και η διαμόρφωση αυτή. Ο Δήμαρχος είπε ότι τη περίοδο των γιορτών θα επιτραπεί η επίσκεφη στον εσωτερικό χώρο του ναού για λίγες μέρες…. Περιμένουμε!

Από το site του Δήμου Ηρακλείου:

Ο Ναός Πέτρου και Παύλου χτίστηκε κατά τους πρώτους χρόνους της βενετσιάνικης κυριαρχίας ως Καθολικό της Μονής του Τάγματος των Δομηνικανών (Domenicani Predicatori). Αποτελεί ένα από τα παλαιότερα μνημεία αρχιτεκτονικής των Κιστερκιανών Μοναχών του 12ου αιώνα, τόσο στην Ευρώπη όσο και στην Ελλάδα.

Βρίσκεται δίπλα στο θαλάσσιο τείχος, μεταξύ του ενετικού λιμανιού και της Πύλης Δερματά, στη σημερινή παραλιακή λεωφόρο Σοφοκλή Βενιζέλου.

Ag. Petros location

Στη διάρκεια της ενετικής κυριαρχίας γίνονταν ταφές επιφανών ηγετών της Κάντια, ενώ από τα πρώτα χρόνια της οθωμανικής κυριαρχίας, ο Άγιος Πέτρος μετατράπηκε σε μουσουλμανικό τέμενος στη μνήμη του Σουλτάνου Ιμπραήμ.

Στην αρχική του μορφή ήταν Ναός μονόκλιτος, ξυλόστεγος και με ελαφρά προεξέχον εγκάρσιο κλίτος έμπροσθεν του Πρεσβυτερίου. Το τελευταίο ήταν ορθογώνιο, καλυπτόμενο από δύο χαμηλά σταυροθόλια και πλαισιωμένο από δύο συμφυή τετράγωνα παρεκκλήσια (παστοφόρια). Η ανατολική του πλευρά διαμορφώθηκε όχι ως ημικυκλική κόγχη του ιερού, αλλά ως τετράγωνη και κοσμημένη σε όλο της το πλάτος με ένα μεγάλο τρίλοβο άνοιγμα.
Μέχρι το 15ο αι. σταδιακά προστέθηκαν τέσσερα παρεκκλήσια στη σειρά στη νότια πλευρά του ναού. Στο ένα από αυτά διατηρούνται μέχρι σήμερα τοιχογραφίες που ανήκουν στο 15ο αι., μοναδικές στην πόλη του Ηρακλείου. Και στα τέσσερα αυτά παρεκκλήσια βρέθηκαν ταφές η μια από τις οποίες σε τάφο με μαρμαρόγλυφη διακόσμηση. Το 14ο αι. προστέθηκε και το ΝΑ παρεκκλήσιο που λόγω της μεγάλης του διάστασης έχει εξωτερική είσοδο προς τη νότια πλευρά του αρχικού παρεκκλησίου.

Αποτελεί ένα από τα παλαιότερα μνημεία της κατηγορίας του, με ευρύτερο ευρωπαϊκό ενδιαφέρον και για την πορεία της αρχιτεκτονικής του 13ου αιώνα και την παρουσία της τόσο στην Ευρώπη όσο και στην Ελλάδα.

Χαρακτηριστικό επίσης είναι ότι ειδικά ως προς τη διώροφη διάταξη των αρχικών παρεκκλησίων του Ιερού, αυτή δεν έχει εντοπιστεί σε άλλο μνημείο της κατηγορίας του. Ήδη στην Κρήτη ο Ναός του Αγίου Πέτρου έχει αποτελέσει πρότυπο για τον Ιερό Ναό του Αγίου Νικολάου Χανίων κατά το γύρισμα του 13ου προς το 14ο αιώνα.

Οι επιμέρους πολλαπλές ιδιομορφίες του μνημείου, που εντοπίστηκαν κατά τις εργασίες αποκατάστασης, φανερώνουν συγγένειες με απολύτως σύγχρονά του κτίσματα της ίδιας αρχιτεκτονικής μορφής στη Γαλλία και στην Ιταλία του 13ου αιώνα στο Silvanes, το Venzone και το Rieti.

Το κτίριο υπέστη εκτεταμένες καταστροφές από σεισμούς που έγιναν από τον 14ο μέχρι τον 18ο αιώνα. Η τολμηρή αρχιτεκτονική του μνημείου με τις μεγάλες διαστάσεις ως προς το μήκος (54μ.), το πλάτος (15μ.) και το ύψος (12μ.) του κεντρικού του κλίτους, σε συνδυασμό με την απουσία αντηρίδων κατά μήκος του βορείου και του νοτίου τοίχου του, φαίνεται ότι συντέλεσαν στην εν μέρει κατάρρευσή του τρεις φορές από σεισμούς, κατά τις αρχές του 14ου αιώνος, στις αρχές του 16ου και κατά το 18ο. Κατά το σεισμό του 18ου αιώνα καταστράφηκαν: 1) η στέγη, 2) το μεγαλύτερο μέρος του βορείου τοίχου, 3) το ΒΑ παρεκκλήσιο του 14ου αιώνα, 4)το ΝΔ παρεκκλήσιο του 15ου αιώνα, 5) το ανατολικό σταυροθόλιο με τμήμα του τριλόβου παραθύρου, 6) η ΒΔ εξωτερική παραστάδα και 7) το άνω μέρος του δυτικού τοίχου του Ναού.

Σε όλη τη διάρκεια της Ενετοκρατίας, τόσο στο εσωτερικό δάπεδο του Ναού όσο και εξωτερικά, περιμετρικά των τοίχων του, γίνονταν ταφές επιφανών πολιτικών και πνευματικών ηγετών της Κάντια. Στο Β΄ τόμο του μνημειώδους έργου του «Monumenti Veneti nell isola di Creta», o Τζ. Τζερόλα αναφέρει ότι εκεί έχουν ταφεί οι Δούκες της Κρήτης Μάρκος Γραντόνικος (1331), Ιωάννης Μοροζίνης (1338), Μαρίνος Grimani (1348) και Φίλιππος Ντόριο (1357).
Με την έλευση της Οθωμανικής κυριαρχίας ο Άγιος Πέτρος μετατράπηκε αμέσως σε μουσουλμανικό τέμενος στη μνήμη του Σουλτάνου Ιμπραχήμ και του προστέθηκε εξωτερικά στη ΝΔ γωνία μιναρές.

Άλλα στοιχεία, της οθωμανικής περιόδου, που αποκαλύφθηκαν κατά τις εργασίες αποκατάστασης είναι το μιχράμπ του τεμένους, τα βοτσαλωτά δάπεδα του περιβάλλοντα χώρου καθώς και ένας κεραμεικός κλίβανος.

Ag. Petros 20th century

Γύρω από τη Μονή με το επιβλητικό Καθολικό και τα προσκτίσματά της, στον περιβάλλοντα χώρο του ναού (Καστέλλα), έχουν αποκαλυφθεί σημαντικά λείψανα αρχαιότερων ιστορικών φάσεων της πόλης που ανήκουν στις περιόδους της Αραβικής κατάκτησης, της Β΄ Βυζαντινής και της πρώιμης Ενετικής κυριαρχίας.
Πριν την αποκάλυψη των αρχαιοτήτων στο χώρο της Καστέλλας, υπήρχε σταφιδεργοστάσιο και στη συνέχεια κέντρο διασκέδασης με την επωνυμία «Καστέλλα» απ’ όπου προέρχεται και η σημερινή επωνυμία του χώρου.

Ως ανταλλάξιμη περιουσία αγοράσθηκε από την Ενορία του Αγίου Δημητρίου Λιμένος για να λειτουργήσει ως Ναός. Τελικά αποφασίστηκε από το Υπουργείο Πολιτισμού να επιτραπεί μόνο η επετειακή λειτουργία του περιστασιακά και να παραμείνει ως επισκέψιμο μνημείο. Τις τελευταίες δεκαετίες τόσο το Καθολικό, όσο και τα προσκτίσματα της Μονής αναστηλώνονται, ενώ ο περιβάλλων χώρος απαλλοτριώθηκε και διαμορφώνεται ως οργανωμένος αρχαιολογικός χώρος συνδεμένος με την Ενετική Μονή.

Ακολουθεί σχετικό video από τοπικό τηλεοπτικό κανάλι.

…….. English version ……..

Info copied from the site of the Municipality of Heraklion:

The Church of Ss. Peter and Paul was built in the first years of Venetian rule as the katholikon in the Dominican order monastery (Domenicani Predicatori). It is one of the oldest examples of 12th century Dominican architecture, both in Greece and the rest of Europe.
In Venetian times the church was used as a burial site for Candia dignitaries, but in the very first years of Ottoman rule was converted into a mosque dedicated to the memory of Sultan Ibrahim.

It is situated next to the sea wall, between the Venetian port and the Dermatas Gate, on what is now Sofoklis Venizelou Avenue, and is currently being restored for use as a feast day church.

St. Peter map

Ss. Peter and Paul was originally a single nave church with a timber roof and a slightly projecting transverse nave in front of the sacristy. This was an oblong building covered by two low groin vaults and flanked by two rectangular chapels or pastophoria. Rather than forming a semi-circular sanctuary, the east end was square and decorated with a large tripartite opening covering one side.

By the 15th century four chapels had been added to the south side of the church, one of which still contains the only example of 15th century wall painting found in Heraklion. Burials have been found in all four chapels, one of which was in a marble relief tomb. The southwest chapel was added in the 14th century, and was so big that it had an entrance on the south side of the original chapel.

The church is one of the oldest monuments of its type. It is of wider interest in European terms, as regards both the course of 13th century architecture and its presence in Greece and the rest of the continent.
The two storey design of the original sanctuary chapels is a further distinctive feature unique among monuments of its type. On Crete, the Church of Ss. Peter and Paul served as a model for the Church of St. Nicholas in Chania, built in the late 13th or early 14th century.

The numerous unique features of the monument uncovered during restoration work reveal similarities with precisely contemporary 13th century buildings of the same architectural form at Silvanes, Venzone and Rieti in France and Italy.

Throughout the period of Venetian rule, distinguished political leaders and prelates from Candia were buried at the church, both in the interior and by the outside walls. In Volume II of his monumental work «Monumenti Veneti nell isola di Creta», G. Gerola mentions that it was the burial place of Dukes of Crete Markos Grandonikos (1331), Ioannis Morosini (1338), Marinos Grimani (1348) and Philippos Dorio (1357).
At the very beginning of Turkish rule Ss. Peter and Paul was converted into a mosque dedicated to the memory of Sultan Ibrahim, and a minaret was added to the southwest corner.

Other features dating to the Ottoman period, uncovered during restoration work, were the mihrab (prayer niche), pebbled floors and a clay furnace.

It would appear that the daring scale of the monument’s architecture (54m long, 15m wide, with a 12m central nave) and the lack of any exterior buttresses on the north and south walls, led to its partial collapse in three different earthquakes, in the early 14th, early 16th and 18th centuries. The last of these led to the collapse of: 1) the roof; 2) the greater part of the north wall; 3) the 14th century chapel in the northeast; 4) the 15th century chapel in the southwest; 5) the east groin vault and part of the rose window; 6) the northwest buttress pier; and 7) the upper section of the west wall.

Significant remnants of earlier phases in the town’s history have been uncovered around the monastery, with its imposing katholikon and adjoining buildings, in the surrounding area known as Kastella. These derive from the period of Arab rule, the second Byzantine period and the early years of Venetian rule. The area is now named after a sultana factory that stood on the site before the antiquities were discovered. Both the factory and the entertainment venue that succeeded it were called «Kastella».

Ag. Petros 20th century

The church was bought as exchangeable estate by the Parish of St. Dimitrios by the Port, for use as a church. The Ministry of Culture then decided that services should only be held there on feast days, and that it should remain a visitors’ monument. Over recent decades the main church and adjoining buildings have undergone restoration, while the surrounding area is being landscaped as an archaeological site linked to the Venetian monastery.

The internal restoration of the Church was finished and the Mayor of the City announced that it will be open to visit during the Christmas period.

The video here below was broadcasted by a local TV channel and you can see the internal of the Church today.