Αργυρούπολη Ρεθύμνου – Argyroupoli at Rethimno

arrowEnglish version further below

Η Αργυρούπολη βρίσκεται 25 χιλιόμετρα Νοτιοδυτικά από το Ρέθυμνο,βρίσκεται σε υψόμετρο 260μ μεταξύ των ποταμών Μουσέλας και Πετρές και ανήκει στο Δήμο Ρεθύμνου.

argyroupoli kriti

Είναι γραφικό ορεινό χωριό με 500 περίπου μόνιμους κατοίκους και είναι ένα από τα πιο όμορφα χώρια της Κρήτης.Το χωριό απoτελείτε από δυο συνοικίες,το Απάνω και το Κάτω Χώρι και είναι χτισμένο ακριβώς στη θέση της Αρχαίας Λάππας.(Ελληνορωμαίκά αγάλματα από την Aρχαία Λάππα θα δείτε στο Μουσείο Ρεθύμνου).Το χωριό έχει συνδεθεί με την επανάσταση του 1878, γιατί εδώ κηρύχτηκε η ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα.

argyroupoli kritiΣτο χωριό αξίζει να επισκεφτείτε τα ευρήματα απο την αρχαία πόλη Λάππα που άκμασε κατά τους Ελληνιστικούς και Ρωμαϊκούς χρόνους και έκοψε πολλά νομίσματα.Στην πλατεία του χωριού βρίσκεται η εκκλησία του Αγίου Ιωάννη που είναι χτισμένη τον 18ο αιώνα.Επίσης αξίζει να δείτε το λαογραφικό μουσείο όπου ο επισκέπτης έχει την ευκαιρία να δει είδη λαϊκής τέχνης,ενδυμασίες, εργαλεία και οικιακά σκεύη που χρησιμοποιούνταν κατά το παρελθόν.

argyroupoli kritiΤην σχεδόν εξωτική τοποθεσία «Πηγές» με οργιαστική βλάστηση από υπεραιωνόβιους πλάτανους, μικρούς πανέμορφους καταρράκτες, μικρές λίμνες, πολλά ρυάκια με γάργαρα τρεχούμενα νερά που κινούσαν αρκετούς νερόμυλους.Ιδανική τοποθεσία για καφέ,ποτό,ή και νόστιμο φαγητό μέσα σε ένα περιβάλλον που πραγματικά ανοίγει την όρεξη.Στον ίδιο χώρο μπορείτε να δείτε και το μικρό εκκλησάκι του Αγίου Ιωάννη ή αλλιώς Αγία Δύναμις,που είναι κτισμένο κάτω από ένα μεγάλο βράχο από όπου πηγάζει ο Μουσέλας ποταμός.

Πολύ κοντά στο χωριό, στη θέση «Πέντε Παρθένες» μπορείτε να δείτε λαξευμένους στο βράχο τάφους των ρωμαϊκών χρόνων και ακριβώς δίπλα του ένα εκκλησάκι αφιερωμένο στις Άγιες Πέντε Παρθένες που μαρτύρησαν κατά τους διωγμούς του αυτοκράτορα Δεκίου περίπου το 250 μ.Χ, η οποία εορτάζει την Τρίτη του Πάσχα. Κοντά βρίσκεται και ένας εντυπωσιακός αειθαλής πλάτανος με τεράστιο κορμό.

Τις μέρες του Πάσχα και συγκεκριμένα την Μεγάλη Παρασκευή αναβιώνει το έθιμο των «λαμπάδων» που είναι μοναδικό στην Κρήτη καθώς και το Μέγα Σάββατο το έθιμο του «οφανού» (το κάψιμο του Ιούδα).

Ένα από τα δυνατά σημεία της περιοχής είναι η γραφική διαδρομή από την Αργυρούπολη κατά μήκος του ποταμού Μουσέλα που διασχίζει μια κοιλάδα γεμάτη με πυκνές δεντροστοιχίες και που δίνουν στον επισκέπτη την αίσθηση μιας μαγευτικής ζωγραφικής σύνθεσης.

Η πρόσβαση από το Ρέθυμνο γίνεται με δρομολόγια λεωφορείων, με ταξί, αλλά ο καλύτερος τρόπος για να γνωρίσετε την περιοχή είναι με ενοικιασμένα ή ιδιωτικά αυτοκίνητα και μοτοσικλέτες.

Ακολουθεί video από την εκπομπή “Καλό Μεσημέρι” του τοπικού τηλεοπτικού καναλιού “ΚΡΗΤΗ ΤV” το οποίο μας ξεναγεί στο χωριό.

Στην σελίδα «Φωτογραφίες από το Νομό Ρεθύμνου» του ιστολογίου υπάρχουν φωτογραφίες από τις πηγές στη περιοχή της Αργυρούπολης και από τη γειτονική λίμνη Κουρνά.

…….. English version ……..

Argyroupoli is located 25 km southwest of Rethimno, at an altitude of 260m between the rivers Petres and Mouselas and belongs to the municipality of Rethimno.

argyroupoli kriti

It is a picturesque mountain village with about 500 residents and one of the most beautiful villages of Crete. The village consists of two parts, the Higher and the Lower village and is built right at the place where ancient Lappa used to be. (Greco-Roman statues from Ancient Lappa can be seen at the Museum of Rethimno). The village is related to the revolution of 1878, because here was proclaimed the union of Crete with Greece.

argyroupoli kritiIn the village you can visit the findings from the ancient town of Lappa, which flourished during the Hellenistic and Roman times. At the square stands the church of St. John built in the 18th century. It is worth to see the folk museum where the visitor has the opportunity to see folk art, costumes, tools and utensils used in the past.

argyroupoli kritiAt the location «Sources» there is lush vegetation of perennial plane trees, small beautiful waterfalls, ponds, several streams with crystal flowing waters that propelled several water mills. It is a very nice place for coffee, drink or tasty food. At the same site you can see the chapel of St. John, which is located beneath a large rock from where springs Mouselas River.

Very close to the village, in «Five Virgins» you can see the rock hewn tombs of the Roman period and next to a church dedicated to Holy Virgin Five who martyred during the persecutions of Emperor Decius around 250 AD, which celebrates Tuesday after Easter. Nearby is a spectacular evergreen tree with a huge trunk.

The days of Easter, namely the Good Friday revived the custom of candles and is unique in Crete and the Holy Saturday the custom the burning a doll which represents Judas.

It is worth to drive the scenic route from Argyroupoli along the river Mousela crossing a valley filled with dense rows of trees, which give visitors the feeling of a magnificent painting composition.

Access from Rethimnon is done by bus, taxi, but the best way to experience the area is by rented or private cars and motorcycles.

Here below you can watch a video as broadcasted by the local TV channel “ΚΡΗΤΗ ΤV” which walks you into the village.

At the page «Pictures from Rethimno Region» you can see pictures from Argyroupoli’s «Springs» region and from the lake of Cournas, located close by.

Ο χορός στη Κρήτη – Creatan Music and Dance

arrowEnglish version further below

Η κοινωνική ζωή των Κρητικών είναι, από τα πανάρχαια χρόνια, στενά δεμένη με το χορό. Σε όλες τις κοινωνικές εκδηλώσεις, Κρητικοί όλων των ηλικιών, άνδρες και γυναίκες, χορεύουν ασταμάτητα.

Οι κρητικοί χοροί κρατούν απ’ τα πανάρχαια χρόνια, όταν οι Κουρήτες χόρευαν βγάζοντας δυνατές κραυγές για να καλύψουν το κλάμα του νεογέννητου Δία.

Για τον Κρητικό χορό μπορείτε να βρείτε περισσότερα ΕΔΩ, σε σχετική σελίδα του ιστοχώρου.

…….. English version ……..

Folk dancing in Crete is acknowledged everywhere as something special as in contrast to elsewhere around the globe, it is not just staged for the sake of the tourist but it is a part of the festive side of life. It is not unusual to find that these festivities carry on into the early hours of the morning.

The Cretan dances are bound by traditions; it is no coincidence who is to start and who is to end the chain. At weddings there is a fixed order for who is to dance and when.

HERE you can find a page of this blog referring to Creatan music and dance.

Ηράκλειο, Κνωσσός, Αρχαιολογικό Μουσείο – Heraklion, Knossos, Archaeological Museum

arrowEnglish version further below

To σημαντικότερο κέντρο του Μινωικού Πολιτισμού, η Κνωσός, αναπτύσσεται πάνω στο ύψωμα της Κεφάλας μέσα σε ελιές, αμπέλια και κυπαρίσσια και βρίσκεται 5 χιλ. νοτιοανατολικά του Ηρακλείου. Δίπλα της ρέει ο ποταμός Καίρατος (ο σημερινός Κατσαμπάς). Σύμφωνα με την παράδοση αποτέλεσε την έδρα του βασιλιά Μίνωα και πρωτεύουσα του κράτους του. Με το χώρο του ανακτόρου της Κνωσού συνδέονται οι συναρπαστικοί μύθοι του Λαβύρινθου με τον Μινώταυρο και του Δαίδαλου με τον Ίκαρο. Αναφορές στην Κνωσό, το ανάκτορό της και το Μίνωα γίνονται στον Όμηρο (ο κατάλογος πλοίων της Ιλιάδας αναφέρει ότι η Κρήτη απέστειλε 80 πλοία υπό τις διαταγές του βασιλιά της Κνωσού, Ιδομενέα. Οδύσσεια, τ 178-9), στο Θουκυδίδη (αναφορά στο Μίνωα), στον Ησίοδο και Ηρόδοτο, στο Βακχυλίδη και Πίνδαρο, στον Πλούταρχο και Διόδωρο το Σικελιώτη. Η περίοδος ακμής της πόλης ανάγεται στη μινωική εποχή (2000 – 1350 π.Χ.) κατά την οποία αποτελεί το βασικότερο και πολυπληθέστερο κέντρο της Κρήτης. Και σε μεταγενέστερες περιόδους διαδραματίζει σημαντικό ρόλο και αναπτύσσεται ιδιαίτερα, όπως στην ελληνιστική εποχή.

Η πόλη της Kνωσού κατοικήθηκε συνεχώς από τα τέλη της 7ης χιλιετίας έως και τα ρωμαϊκά χρόνια. Η νεολιθική εποχή χαρακτηρίζεται από το στάδιο της τεχνολογικά εξελιγμένης αγροτικής ζωής (λίθινα εργαλεία και υφαντικά βαρίδια). Οι κάτοικοι από τροφοσυλλέκτες γίνονται οι ίδιοι παραγωγοί (γεωργοί και κτηνοτρόφοι) και παρατηρείται η τάση για μια πιο συστηματική και μόνιμη εγκατάσταση. Οι οικιστικές φάσεις στην Κνωσό διαδέχονται η μια την άλλη, ενώ ο πληθυσμός του οικισμού στα τέλη της Ύστερης Νεολιθικής Εποχής υπολογίζεται σε 1.000 – 2.000 κατοίκους.

Στην Εποχή του Χαλκού, η οποία χαρακτηρίζεται από την κατεργασία του χαλκού, συνεχίζεται πιθανόν η ανάπτυξη του οικισμού. Ωστόσο, κατά τις εργασίες που έγιναν για την κατασκευή του ανακτόρου καταστράφηκαν πολλά παλιότερα κτίσματα. Ο οικισμός, πλέον, αναφέρεται ως Ko-no-so στα κείμενα της Γραμμικής Γραφής Β΄ του 14ου αι. π.X. Ιδιαίτερα έντονη ήταν η κατοίκηση με τα πρώτα (19ος-17ος αι. π.X.), δεύτερα ανάκτορα (16ος-14ος αι. π.X.) και τις πολυτελείς οικίες, τον ξενώνα και τα μινωικά έργα υποδομής. Τα ανάκτορα κτίζονται σε θέσεις που ελέγχουν πεδιάδες και προσβάσεις από τη θάλασσα, ενώ παράλληλα αναπτύσσονται και σημαντικοί οικισμοί γύρω από αυτά. Πόλεις και ανάκτορα μένουν ωστόσο ατείχιστα, επιβεβαιώνοντας τη λεγόμενη pax minoica. Γύρω στο 1700 π.Χ. πιθανόν ένας μεγάλος σεισμός καταστρέφει την Κνωσό και οδηγεί σε εργασίες μεγάλης κλίμακας στην πόλη και στο ανάκτορο. Η πόλη της Κνωσού αναπτύχθηκε σε μεγάλη έκταση και ο πληθυσμός της υπολογίστηκε από τον Evans γύρω στους 80.000 κατοίκους.

Το 1450 π.Χ., μετά από μερική καταστροφή της Κνωσού, εγκαθίστανται στην πόλη Μυκηναίοι, χωρίς όμως να ξανακτίσουν τα ανάκτορα. Από τις επόμενες περιόδους σώζονται λίγα λείψανα, τα περισσότερα από τα οποία είναι τάφοι και ένας μικρός κλασικός ναός στην περιοχή του ανακτόρου. Μεγάλη άνθιση γνώρισε η πόλη κατά την ελληνιστική περίοδο (ιερό Γλαύκου, ιερό Δήμητρας, λαξευτοί τάφοι, χρήση βόρειου νεκροταφείου, οχυρωματικοί πύργοι). Το 67 π.X. ο Quintus Caecilius Metellus Creticus κατέλαβε την Κνωσό και ίδρυσε ρωμαϊκή αποικία με το όνομα Colonia Julia Nobilis. Στην περίοδο αυτή ανήκει η »έπαυλη του Διονύσου» με τα θαυμάσια ψηφιδωτά.

Στη βυζαντινή εποχή η Κνωσός αποτέλεσε έδρα επισκόπου, ενώ διατηρούνται ακόμη τα λείψανα βασιλικής του 6ου αι. μ.Χ. Μετά την αραβική κατάκτηση της Κρήτης, το λιμάνι του Ηρακλείου αρχίζει να αποκτά μεγαλύτερη σπουδαιότητα, ενώ η Κνωσός αρχίζει να ξεχνιέται σιγά-σιγά. Ένας μικρός οικισμός κτίστηκε πάνω στα ρωμαϊκά ερείπια και αναφέρεται σαν »Μακρύτοιχος», παίρνοντας το όνομα του από ένα μακρύ τοίχο, λείψανο της ρωμαϊκής Κνωσού.

Η Κνωσός εντοπίστηκε το 1878 από το Mίνωα Kαλοκαιρινό. Ο A. Evans άρχισε συστηματικές ανασκαφές το 1900, οι οποίες συνεχίστηκαν έως το 1931 με την ανακάλυψη του ανακτόρου, μεγάλου τμήματος της μινωικής πόλης και των νεκροταφείων. Έκτοτε συνεχίζονται οι ανασκαφές στην ευρύτερη περιοχή της Kνωσού από την Αγγλική Αρχαιολογική Σχολή και την ΚΓ΄ Εφορεία Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων.

Αρχαιολογικό Μουσείο Ηρακλείου
Το Αρχαιολογικό Μουσείο Ηρακλείου είναι από τα πιο μεγάλα και αξιόλογα μουσεία στην Ελλάδα και ένα από τα σημαντικότερα στην Ευρώπη. Τα εκθέματά του περιλαμβάνουν αντιπροσωπευτικά δείγματα από όλες τις περιόδους της κρητικής προϊστορίας και ιστορίας, που καλύπτουν περίπου 5.500 χρόνια, από τη νεολιθική εποχή μέχρι τους ρωμαϊκούς χρόνους. Κυρίαρχη θέση, όμως, στις συλλογές του κατέχουν τα μοναδικά αριστουργήματα της μινωικής τέχνης, την οποία μπορεί κανείς να θαυμάσει σε όλη της την εξέλιξη. Η συλλογή με τις μινωικές αρχαιότητες είναι η σημαντικότερη στον κόσμο και το μουσείο δίκαια θεωρείται το κατ’ εξοχήν μουσείο του μινωικού πολιτισμού.

Το κτήριο, όπου στεγάζεται, βρίσκεται στο κέντρο της πόλης και κατασκευάσθηκε μεταξύ των ετών 1937 και 1940, σε σχέδια του αρχιτέκτονα Πάτροκλου Καραντινού. Στην ίδια θέση κατά τη διάρκεια της βενετοκρατίας βρισκόταν η καθολική μονή του Αγίου Φραγκίσκου, που καταστράφηκε από σεισμό το 1856. Το κτήριο του μουσείου είναι αντισεισμικό και αποτελεί σημαντικό δείγμα του μοντέρνου αρχιτεκτονικού κινήματος στην Ελλάδα, βραβευμένο με έπαινο Bauhaus στο Μεσοπόλεμο. Κατάφερε να συνδυάσει τις σύγχρονες τότε τάσεις της αρχιτεκτονικής, λαμβάνοντας υπ’ όψη το περιεχόμενο των αρχαιολογικών συλλογών, να εξασφαλίσει καλό φυσικό φωτισμό, με φεγγίτες από την οροφή και στο ψηλότερο μέρος των τοίχων, και να διευκολύνει την ελεύθερη κίνηση μεγάλων ομάδων επισκεπτών. Οι χρωματισμοί και τα υλικά κατασκευής, όπως και τα πολύχρωμα φλεβωτά μάρμαρα, παραπέμπουν στις τοιχογραφικές μιμήσεις ορθομαρμαρώσεων των μινωικών κτηρίων. Ο αρχιτέκτονας προέβλεψε, ακόμη, τη δυνατότητα μελλοντικών επεκτάσεων του μουσείου. Το κτήριο είναι διώροφο και διαθέτει εκτεταμένους εκθεσιακούς χώρους, εργαστήρια, σχεδιαστήριο, βιβλιοθήκη, γραφεία και ένα σπουδαίο τμήμα, την Επιστημονική Συλλογή, όπου φυλάσσονται και μελετώνται πολλά από τα ευρήματα. Στο μουσείο λειτουργούν, επίσης, πωλητήριο εκμαγείων μισθωμένο για λογαριασμό του Tαμείου Αρχαολογικών Πόρων, κυλικείο, καθώς και πωλητήριο δελταρίων και διαφανειών.

Ακολουθεί video από την εκπομπή “Μένουμε Ελλάδα” της ΝΕΤ.

Σε αυτή τη σελίδα του ιστολογίου μπορείτε να διαβάσετε περισσότερα για τον Μινωικό Πολίτισμό.

Τέλος σε αυτή τη σελίδα του ιστολογίου υπάρχουν φωτογραφίες από τον Αρχαιολογικό χώρο της Κνωσσού.

…….. English version ……..

Knossos is the site of the most important and better known palace of Minoan civilization. According to tradition, it was the seat of the legendary king Minos. The Palace is also connected with thrilling legends, such as the myth of the Labyrinth with the Minotaur, and the story of Daidalos and Icaros.

The site was continuously inhabited from the Neolithic period (7000-3000 B.C.) until Roman times.

The Linear B tablets (Mycenaean script) of the 14th century B.C. mention the city as ko-no-so.

Intensive habitation occured mostly in the Minoan period, when the so-called first (19th-17th centuries B.C.) and second palaces (16th-14th centuries B.C.) were built along with luxurious houses, a hospice and various other structures. After its partial destruction in 1450 B.C., Knossos was settled by Mycenaeans from the Greek Mainland.

The city flourished again during the Hellenistic period (sanctuaries of Glaukos, Demeter, other sanctuaries, chamber tombs, north cemetery, defensive towers) and in 67 B.C. it was captured by the Roman Quintus Caecilius Metelus Creticus. The «Villa of Dionysos», a private house with splendid mosaics was built in the same period.

Knossos was discovered in 1878 by Minos Kalokairinos. Arthur Evans conducted systematic excavations at the site between 1900 and 1931, bringing to light the palace, a large section of the Minoan city, and the cemeteries. Since then, the site and the surrounding area have been excavated by the British School of Archaeology at Athens and the 23rd E.P.C.A.

ΗThe restoration of the palace to its present form was carried out by Arthur Evans. The interventions were mostly imposed by the need to preserve the monuments uncovered. The Archaeological Service of the Ministry of Culture carries out only consolidation work, whenever necessary.

Herakleion Archaeological Museum
The Herakleion Archaeological Museum is one of the largest and most important museums in Greece, and among the most important museums in Europe. It houses representative artefacts from all the periods of Cretan prehistory and history, covering a chronological span of over 5,500 years from the Neolithic period to Roman times. The singularly important Minoan collection contains unique examples of Minoan art, many of them true masterpieces. The Herakleion Museum is rightly considered as the museum of Minoan culture par excellence worldwide.

The museum, located in the town centre, was built between 1937 and 1940 by architect Patroklos Karantinos on a site previously occupied by the Roman Catholic monastery of Saint-Francis which was destroyed by earthquake in 1856. The museum’s antiseismic building is an important example of modernist architecture and was awarded a Bauhaus commendation. Karantinos applied the principles of modern architecture to the specific needs of a museum by providing good lighting from the skylights above and along the top of the walls, and facilitating the easy flow of large groups of people. He also anticipated future extensions to the museum. The colours and construction materials, such as the veined polychrome marbles, recall certain Minoan wall-paintings which imitate marble revetment. The two-storeyed building has large exhibition spaces, laboratories, a drawing room, a library, offices and a special department, the so-called Scientific Collection, where numerous finds are stored and studied.

Here below you can follow a video as broadcasted by the natinal channel NET at “We stay in Greece” daily show.

Last but not least here is a page of this blog with pictures from Knossos.

Ελαφονήσι – Elafonisi

arrowEnglish version further below

map elafonisi

Το ελαφονήσι βρίσκεται βρίσκεται κοντά στο νοτιοανατολικότερο σημείο της Κρήτης, 43 χιλιόμετρα από το Καστέλι και 76 από τα Χανιά. Ο δρόμος από τη Χρυσοσκαλίτισσα συνεχίζει σα χωματόδρομος για το Ελαφονήσι. Η πρόσβαση στο νησί που βρίσκεται πολύ κοντά στην παραλία στα περίπου 100m γίνεται και με τα πόδια, μιας και τα νερά είναι πολύ ρηχα!

map elafonisi

Τα νερά είναι ροζ από τα χιλιάδες κοχύλια που έχουν θρυματιστεί κατά την πάροδο του χρόνου δίνοντας μια ξεχωριστή όψη στην αμμουδιά.

Ακολουθεί video από την εκπομπή “Μένουμε Ελλάδα” της ΝΕΤ.


Τέλος σε αυτή τη σελίδα μπορείτε να βρείτε περισσότερες πληροφορίες για το Ελλαφονήσι και φωτογραφίες από πορεία από τη Παλαιόχωρα ως το Ελαφονήσι η οποία έγινε το 2010.

…….. English version ……..

Elafonisi Island is near the southeast tip of Crete, 43km from Kastelli and 76km from Chania. The road from Chrisoskalitissa continues as a dirt track of 5km to Elafonisi.

Here below you can follow a video as broadcasted by the natinal channel NET at “We stay in Greece” daily show.

Last but not least please follow the link to this page of this blog to read more information about Elafonisi and see pictures talken during a walk from Paleochora to Elafonisi in 2010.

Μαρουλάς – Maroulas

arrowEnglish version further below

Του Κωστή Παπαγεωργίου
από Creta News

Προς τα νοτιοανατολικά της πόλης του Ρεθύμνου, σε ένα προνομιακό ύψωμα που δεσπόζει στην περιοχή του Πλατανιά, βρίσκεται ο παραδοσιακός οικισμός του Μαρουλά, που διατηρεί έντονα τα στοιχεία της βενετσιάνικης αρχιτεκτονικής με τους δυο πύργους και τα παλιά αρχοντικά.

Maroulas map

Ο Μαρουλάς αναφέρεται από το Βενετό μηχανικό δημόσιων έργων Fr. Barozzi το 1577 και στην απογραφή του Πέτρου Καστροφύλακα το 1583 είχε 298 κατοίκους. Στη βόρεια πλευρά του οικισμού βρίσκεται ο βυζαντινός μονόχωρος ναός της Αναλήψεως και δίπλα η νεότερη εκκλησία της Παναγίας. Ένα καλαίσθητο εικονοστάσι της γέννησης του Ιησού στολίζει τη μικρή πλατεία του χωριού, από όπου περιμετρικά αναπτύσσεται ο οικισμός με τα στενά δρομάκια και τα βενετσιάνικα αρχοντικά.

Οι πύργοι του Μαρουλά

Ανατολικά του οικισμού συναντούμε το μικρότερο από τους δύο πύργους, που αποτελούσε τμήμα ενός μεγαλύτερου οικιστικού συγκροτήματος με τις θολωτές αποθήκες, τους χώρους διαμονής των ιδιοκτητών και τους στάβλους για τα ζώα. Στα δυτικά βρίσκεται ο μεγάλος πύργος του Μαρουλά, που δεσπόζει σε ολόκληρο τον οικισμό. Έχει ύψος 44 μ.με τρεις ορόφους και σκοπιές στις γωνίες του τελευταίου ορόφου.

Οι πύργοι του Μαρουλά ανήκουν στον τύπο των πυργοειδών συγκροτημάτων, η χρονολόγηση των οποίων ξεκινά από το 13ο και φτάνει ως και το 18ο αιώνα. Οι συγκεκριμένοι είναι του 16ου αιώνα και η δημιουργία τους οφείλεται αφενός στη γενική αβεβαιότητα που επικρατούσε εκείνα τα χρόνια από τις πειρατικές επιδρομές και αφετέρου στη φεουδαρχική εξουσία που επιβλήθηκε στην Κρήτη επί Ενετοκρατίας και επιβίωσε και στα χρόνια της Τουρκοκρατίας.

Στοιχεία βενετσιάνικης αρχιτεκτονικής

Οι Βενετοί, παράλληλα με την κύρια κατοικία τους στην πόλη, διατηρούσαν πύργους και στην ύπαιθρο, ως εξοχική κατοικία που χρησίμευε και ως χώρος αποθήκευσης των αγροτικών προϊόντων, αλλά και για την προσωπική τους προστασία από τυχόν επιθέσεις των επαναστατών, ιδιαίτερα στα πρώτα χρόνια της Ενετοκρατίας. Οι ίδιοι έδιναν ιδιαίτερη προσοχή στην αρχιτεκτονική, όχι μόνο των δημοσίων κτηρίων, αλλά και στα ιδιωτικά οικοδομήματα, σύμφωνα με το πρότυπο της μητρόπολης.

Τα πρώτα χρόνια της Ενετοκρατίας ασχολήθηκαν με την ανοικοδόμηση Βενετοί μηχανικοί και αρχιτέκτονες, οι οποίοι αντικαταστάθηκαν στη συνέχεια από τους μουράρους. Οι μουράροι ήταν Κρητικοί τεχνίτες που έμαθαν την τέχνη από τους Βενετούς και η δουλειά τους ήταν εξίσου άψογη αισθητικά.

Κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας στα βενετσιάνικα αρχοντικά του Μαρουλά προστίθενται στοιχεία της ανατολικής αρχιτεκτονικής, όπως τα τζάκια και τα πηγάδια με την ορθογώνια αναδομή και τον ημισφαιρικό τρούλο. Σε ένα μισοερειπωμένο αρχοντικό σώζεται ακόμα το κυλινδρικό ξύλινο ερμάριο που χρησιμοποιούσαν οι χανούμισσες για να σερβίρουν το φαγητό περιστρέφοντάς το από την κουζίνα για να μην τις βλέπουν οι επισκέπτες.


Χαρακτηριστικά στοιχεία των βενετσιάνικων οικοδομημάτων είναι οι μεγάλοι παραλληλόγραμμοι θολωτοί χώροι που χρησίμευαν ως αποθήκες ή στάβλοι και τα μεγάλα τζάκια με τις καμινάδες που δέσποζαν στο δώμα. Ενδιαφέρον παρουσιάζει, επίσης, το σύστημα υδροδότησης της κατοικίας. Σ ένα κτήριο όπου σώζεται το χαμάμ υπάρχει μία μεγάλη δεξαμενή και στο χώρο της κουζίνας ένα πηγάδι με εμφανείς ακόμη τις χαρακιές του σκοινιού στα πελέκια.

Ιστορικό διατηρητέο μνημείο

Από το 1980 ο οικισμός του Μαρουλά χαρακτηρίστηκε ιστορικό διατηρητέο μνημείο, καθώς διατηρεί το αντιπροσωπευτικό αρχιτεκτονικό χρώμα της Ενετοκρατίας και των τάσεων που δημιουργήθηκαν στην Κρήτη μετά την εποχή αυτή.

Η ανάπτυξη του οικισμού, με βαριές κατασκευές, σε υψηλή θέση απέναντι στη θάλασσα, με τους δυο πύργους και την πυκνότητα της δόμησης με στενά δρομάκια χωρίς μεγάλες πλατείες, αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα της οχυρωματικής αντίληψης που επέβαλαν οι συνθήκες της εποχής.

Προς τα δυτικά του Μαρουλά, σε μια μικρή κοιλάδα, ανακαλύφθηκε σχετικά πρόσφατα μια συστοιχία από λαξευτούς τάφους, στους οποίους βρέθηκαν σημαντικά κτερίσματα, που υποδηλώνουν ότι η περιοχή κατοικούνταν από την αρχαιότητα. Ολόκληρο τον οικισμό περιβάλλει μια πλούσια βλάστηση που δημιουργεί ένα ειδυλλιακό τοπίο, όπως στην τοποθεσία της Βρύσης και τα κατάρρυτα φαράγγια που υπάρχουν στην περιοχή.

Κτήρια μνημεία

Απέναντι από το μεγάλο πύργο του Μαρουλά σώζεται ένα άλλο βενετσιάνικο αρχοντικό που ανήκε στον Επίσκοπο Τιμόθεο Βενέρη, γι\’ αυτό και οι ντόπιοι το αποκαλούν \»Δεσποτικό\». Το ωραίο θύρωμά του οδηγεί σε μια αυλή με βοτσαλωτό δάπεδο και στους χώρους διαμονής.

Στη δυτική πλευρά του πύργου, δίπλα στην εκκλησία της Αγίας Άννας, βρίσκεται ένα εντυπωσιακό βενετσιάνικο ελαιοτριβείο με μια σειρά τριών διπλών τόξων, τα οποία στήριζαν τη στέγη. Στο εσωτερικό του ελαιοτριβείου σώζονται οι μυλόπετρες που περιστρέφονταν με ζώα γύρω από έναν κάθετο άξονα.

Ο πύργος του Μαρουλά αγοράστηκε από το Δήμο Ρεθύμνου και αναστηλώθηκε από την 28η Εφορία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων, ενώ γίνεται προσπάθεια από το υπουργείο Πολιτισμού να απαλλοτριωθεί και το γειτονικό ελαιοτριβείο. Στη νότια πλευρά του οικισμού του Μαρουλά βρίσκεται ο δίκλιτος σπηλαιώδης ναός που τιμάται στους Αγίους Νικόλαο και Αντώνιο. Είναι ο παλαιότερος ναός του χωριού, ο οποίος χρονολογείται από τον 14ο αιώνα.

Αρκετά από τα βενετσιάνικα αρχοντικά του Μαρουλά αναστηλώνονται από τους ιδιοκτήτες τους και γίνονται αληθινά στολίδια του χωριού..

Ο Μαρουλάς είναι ένα πανέμορφο χωριό που αξίζει να το επισκεφθεί κανείς και περπατώντας στα στενά γραφικά του δρομάκια να ταξιδέψει νοερά στο παρελθόν της ιστορίας της Κρήτης…

Ακολουθεί video από την εκπομπή «Καλό Μεσημέρι» του τοπικού τηλεοπτικού καναλιού «ΚΡΗΤΗ ΤV» από το κανάλι στο YouTube της Κας Δ. Σκευάκη.

…….. English version ……..

Maroulas is a quiet village situated on the heights above Rethymnon city, facing the sea at an altitude of 150 metres and surrounded by greenery, a spring and several valleys.  In 1980, Maroulas was listed for its historical monuments but also for some of its houses.


Amongst its rich historical heritage, visitors can discover important remains of ancient tombstones dating back to antiquity, two wonderful Venetian towers one of which is 44 metres high, a Byzantine church dedicated to the Ascension, a more recent church dedicated to the Virgin Mary and lastly a small chapel with iconostasis which adorns the small village square.

During the first Venetian invasions, the middle class houses of Maroulas were used as second homes or agricultural warehouses by the nobility of Rethymno.


Its high position facing the sea and its narrow lanes without any main square make Maroulas a typical example of the kind of fortifications built at that time.  Inspired by the works of Venetian engineer Fr. Barozzi dating from 1577, the Venetian constructions were aesthetically considered as state of the art.

Later, the Turks would add architectural elements from Anatolia like chimneys, wells, hammams or fountains.

Nowadays, Maroulas reveals itself through a maze of alleys where visitors can stroll, meet with the locals and enjoy its tavernas and cafes.

Here below you can watch a video as broadcasted by the local TV channel «ΚΡΗΤΗ ΤV» which I am using from Mrs D. Skevaki’s YouTube channel.

Δία ή Ντία – Dia

arrowEnglish version further below

Χάρτης Ντίας

Η Δία είναι νησίδα του Κρητικού Πελάγους και βρίσκεται βόρεια του Ηρακλείου από το οποίο απέχει 7 ν.μ.. Έχει έκταση 12 Km2 μέγιστο μήκος 5χλμ. και πλάτος 3χλμ. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Χερσονήσου.

Στην Δία υπάρχουν πολλά προστατευόμενα ενδημικά είδη ζώων , το σαλιγκάρι Albinaria retusa, η σαύρα Podarcis erchardii schiebeli , το αγριοκούνελο Oryctolagus cuniculus cnossius, αλλά και φυτών όπως το χασμόφυτο Carlina diae . Στο νησί φωλιάζει και ο μαυροπετρίτης , είδος γερακιού όπου ο πληθυσμός του παρακολουθήτε από ορνιθολόγους. Η Δία είναι ενταγμένη στο Ευρωπαϊκό Δίκτυο Φύση (Natura) 2000 και είναι ελεγχόμενη κυνηγετική περιοχή.

Το 1976 ο Ζακ-Υβ Κουστώ πραγματοποίησε υποβρύχιες έρευνες στην Δία και ανακάλυψε ίχνη από αρχαίο τεχνητό λιμάνι. Στην θαλάσσια περιοχή ανάμεσα στο Ηράκλειο και στην Δία ανεβρεθεί από τον Κουστό και το ναυάγιο του Γαλλικού πλοίου του 17ου αιώνα «La Therese» . Το πλοίο αποτελούσε μέρος Γαλλικής βοήθειας που είχε σταλεί στον Χάνδακα κατά την πολιορκία του από τους Οθωμανούς και ήταν το μόνο πλοίο που βυθίστηκε στις 24 Ιουνίου 1669. Ήταν η υποναυαρχίδα του στόλου και βυθίστηκε από έκρηξη στην πυριτιδαποθήκη του.

Πηγή : WikipediA

Ακολουθεί video από την εκπομπή “Μένουμε Ελλάδα” της ΝΕΤ.


…….. English version ……..

Dia Map

Dia, also pronounced locally as Ntia, is an island off the northern coast of the Greek island of Crete. The island is approximately 7 nautical miles north of Heraklion.

DiaThe islet looks like a giant lizard when viewed from the city of Heraklion. There is also a legend that a giant lizard tried to destroy the island of Crete, but Zeus turned it in to stone with a thunderbolt, thus creating the island.

The island is visible from Crete’s capital city of Heraklion, as it would have been in the time of the Minoan kingdom, from the capital of Knossos. Because of this, it was sometimes identified as the island that Theseus escaped to after killing the Minotaur.

On Dia there are a number of protected creatures including: the snail Albinaria retusa, the lizard Pdarcis erchardii schiebeli, the wild rabbit Oryctolagus cuniculus cnossius, and the eagle called mavropetritis (in the Greek language). Dia is part of the European Network of Nature (Natura) 2000 and is a vetted hunting ground. There are also a number of protected plants such as Carlina diae.

In 1976, Jacques Cousteau carried out underwater exploration around Dia and found the remains of an ancient port. In the waters between Heraklion and Dia.

The shipwreck of the French vessel «La Terese» was found in 1976 during the surveys that Jacques Yves Cousteau did in the Agean in cooperation with the Greek Ministry of Culture. According to the press of the period, the shipwreck was pointed out to Cousteau by a diver coming from Heraklion, in the area between the Heraklion bay and the islet of Dia.
As soon as it was scanned, the wreck was called «the shipwreck of the skulls», due to the numerous skeletal remains found within the ship.
Systematic surveys started in 1987 and a lot of finds were pulled up: various arms, as canons with the escutcheon of the French kings, canonballs, tools used in the ship and many items of every day life. Along with parts of the ship there were pulled up the skeletal remains, shich were found to belong to more than 300 persons.

The finds of the shipwreck and the vessel itself are very interesting and important for the scholars, as they give information about the shipbuilding techniques of the period, but also about the history of the 25-years long siege of Candia, as it was the name of the actual city of Heraklion, by the Ottomans.

According to the documents of the period, the ship made part of the fleet which arrived to Heraklion, in order to help the besieged defensors of the fortified town. It was the vice-flagship of the fleet and arrived at Candia on the 19th of June of 1669. It was the only ship of the fleet that sank, during the attack of the Christian army both in sea and in land on the 24th of June of 1669; the ship sank because of an accidental explosion of the powder keg, but the accident had a fatal influence to the moral of the Christian troops, who did not realise their attack, whereas the French were forced to leave the island. Soon after, the «Megalo Kastro» («great castle» as they used to call Heraklion) passed to the Ottomans.
The ship had been built at Toulon from 1662 to 1665 and was one of the best warships of France: 900 tons displacement and armed with 58 canons.

Source : WikipediA

Here below you can follow a video as broadcasted by the natinal channel NET at “We stay in Greece” daily show.

Καλαμαύκα – Kalamafka

arrowEnglish version further below


Μια από τις όμορφες γωνιές της Γεραπετρίτικης ενδοχώρας, 15ΚΜ, βορειοδυτικά είναι αυτή που καταλαμβάνει το γραφικό χωριό Καλαμαύκα.
Βρίσκεται στις παρυφές των Λασιθιώτικων βουνών. Περιοχή που εντυπωσιάζει τον επισκέπτη με τη ποικιλομορφία του ανάγλυφου τοπίου. Την ονομασία του το χωριό την πήρε από την Καλή Αύκλα δηλαδή ξύλινο αυλάκι που υπήρχε στις πηγές του Κεφαλόβρυσου για να μεταφέρει το νερό από την μια όχθη του ποταμού στην άλλη. Άλλη εξήγηση είναι ότι ο βράχος στη κορυφή του Κάστελου μοιάζει με Καλυμμαύκι του Παπά και από εκεί ονομάστηκε το χωριό.

Η Καλαμαύκα, όμορφο, γραφικό παραδοσιακό, μεγάλο χωριό με τις πηγές του Κεφαλοβρυσιού, να αναβλύζουν, γάργαρα νερά σε μεγάλη ποσότητα μοιάζει όαση δροσιάς, επίγειος παράδεισος, με οργιώδη βλάστηση, στην ξηροθερμική επαρχία μας.

Πλούτος του το νερό και η ενεργητικότητα, των κατοίκων του, που αντιστέκονται στην αστυφιλία. Η παραμονή των Καλαμαυκιανών στους γενέθλιους τόπους οφείλεται και στην πλεονεκτική θέση του χωριού αφού απέχει εξίσου από τα βόρεια και νότια παράλια του νησιού μας και προσελκύει καθημερινά επισκέπτες από την Ιεράπετρα και τον Άγιο Νικόλαο.


Η Καλαμαύκα, η αρχαία Λάρισα, κατοικείται ήδη από την Μινωική εποχή. Στη θέση Ψαθί που βρίσκεται στο δρόμο προς την Ιεράπετρα βρέθηκαν ανθρώπινα κρανία, πήλινα αγγεία, αιχμές δόρατος, διάφορα κτερίσματα υπομινωικής εποχής. Για την Καλαμαύκα, αρχαία Λάρισα ο Γεωγράφος Στράβων γράφει «Και εν τη Κρήτη πόλις Λάρισα η νυν εις Ιεράπυτνα συνοικισθείσα αφ ης και το υποκείμενον πεδίον νυν Λαρισίων καλείται.» Προστάτης θεός της αρχαίας Λάρισας ήταν ο Ασκληπιός γι αυτό ο Ιατρικός Σύλλογος Λασιθίου καθιέρωσε ως έμβλημα του την φιγούρα του ανακαλυφθέντος ειδωλίου στην κορυφή Κάστελος, που δεσπόζει στο χωριό και ήταν ιερό Κορυφής σύμφωνα με την άποψη του Κου Μιχάλη Πυτικάκη.Η Λάρισα υποτάχτηκε περίπου τον 3ο αιώνα Π.Χ από την Ιεράπυτνα . Οι κάτοικοι της μεταφέρθηκαν αλλού σύμφωνα με την υπογραφείσα συνθήκη. Τις μετέπειτα ιστορικές περιόδους υπάρχουν στοιχεία ότι ο χώρος της Καλαμαύκας λόγω της ύπαρξης των πηγών του νερού του Κεφαλόβρυσου κατοικείται αδιαλείπτως. Τα τοπωνύμια Κάστελος, Μεσοκάστελα, Λαρισάκια, μαρτυρούν την ακμή της. Έδρα φεουδάρχη την Ενετική περίοδο είχε το 1583 435 κατοίκους. Έχει σπουδαίες Βυζαντινές και μεταβυζαντινές εκκλησίες και πολλά εξωκλήσια. Την Τουρκοκρατία ανέδειξε κορυφαίους οπλαρχηγούς όπως τον Νικόλαο Φωνιαδάκη και τον Ιωάννη Μπαριτάκη. Τεκμήρια ιστορίας, αγώνες, θυσίες που δεν συνοψίζονται.

Σήμερα η Καλαμαύκα είναι το πιο ζωντανό χωριό, αφού αυξάνεται ο πληθυσμός της, έχει διθέσιο σχολείο, νηπιαγωγείο, πολιτιστικό σύλλογο, συνεταιρισμούς, ΤΟΕΒ, -για την διαχείριση του νερού-, πολλά καφενεία και 7 ταβέρνες.

Το φυσικό τοπίο που ονομάστηκε “Κινέζικο τοπίο” λόγω των μικρών μετεώρων με τα Μπονσάι, τους πέτρινους θεούς, τον Κάστελο με τα 224 σκαλοπάτια το οποίο χαρακτηρίστηκε σαν μνημείο φυσικής ιστορίας. Τα σπήλαια, οι βραχογραφίες, το φαράγγι του Χαυγά, το αρχαίο ελαιοτριβείο, οι εκκλησίες του Αγίου Ιωάννου και Αγίου Αντωνίου είναι μερικά από τα πολλά αξιοθέατα της Καλαμαύκας. Οι ταβέρνες με τα πλατάνια και τα τρεχούμενα νερά, οι παραδοσιακοί ντόπιοι, νόστιμοι μεζέδες, ο κλωστένιος χαλβάς και οι σκυφομακαρούνες, με τους ήχους της λύρας, του βιολιού και του λαούτου αποζημιώνουν ντόπιους και ξένους. Υπάρχουν λοιπόν πάρα πολλοί λόγοι για τους οποίους καποιος πρέπει να περιηγηθεί στο χωριό της Καλαμαύκας.

Πηγή : Δημος Ιεράπετρας

Στο λόφο του Κάστελου υπάρχει μια σπηλιά και μέσα σ’ αυτήν η εκκλησία του Σταυρού, όπου μπορείτε να φτάσετε αφού ανεβείτε 242 σκαλοπάτια. Από κει μπορείτε να απολαύσετε τη μαγευτική θέα προς τα κάτω.

ΕΔΩ μπορείτε να δείτε τη θέα από το λόφο του Κάστελου.

Ακολουθεί video από την εκπομπή «Μένουμε Ελλάδα» της ΝΕΤ.


…….. English version ……..


Kalamafka is 15km northwest of Ierapetra and 25km south of Agios Nikolaos on the road Agios Nikolaos – Kalo Horio – Kalamafka. The Kalamafka village is situated on the edge of a mountainside. From Kalamafka you can see both coastlines (north and south Crete) and forested hills. The chapel of the Panagia is located on the side of the west mountain above the village.

Kalamafka was probably the site of an ancient Greek city called Larissa which was occupied by Ierapytna and its habitants forced to leave for Ierapytna. Later some of them were allowed to return. In the hill of Kastellos there is a cave and within it the church of Stavros, reached by an ascent of 242 steps, after which one may enjoy the view from the top.

The village is located at 480m a.s.l. 24.5km away from Agios Nikolaos, taking the road from Kalo Horio- Prina, and 15 km from Ierapetra. It has 617 inhabitants, including the smaller villages Kamara and Psathi. Forests of platans, pine trees, olive trees and a spring with small waterfalls, are the characteristic of the villages environment. The hill » Kastelos » is overlooking the village and almost all the county of Ierapetra and the Libyan sea. At the top of Kastelos there is the cave «40 Chambers» with the small chapel of «Timios Stavros» in it. Sights :The gorge of Havga, the cave 40 Chambers, the cave Theriou Koufala, the hill Kastelos, the chapel of agios Antonios with curved temple and entrance, the chapels Agios Georgios, Agia Paraskevi, and Panagia Cultural associations :The cultural association of Kalamafka. Cultural events :The patronal feasts of Panagia at August 15 and Timios Stavros at September 14. Facilities to the visitors :No accomodation. A few taverns and cafes operating at day time.

Set in a lush valley of the highest parts of the Dikti range, Kalamafka is one of the most beautiful villages in Crete. Forests of sycamore trees, pine trees, olive trees and a spring with small waterfalls are the characteristics of this picturesque settlement. Kalamafka is located at 24.5km from Agios Nikolaos, taking the road from Kalo Horio- Prina, and lies 11km northwest of Ierapetra. It is the seat of the municipality of the same name with 617 inhabitants, including the settlements, Kamara and Psathi. A striking feature is a mountain set in the middle of the valley, with a small chapel at the very top and accessible via some steep steps. When approaching from the south, you will come across a point where a marker (in Greek and English) indicates the «Stone God». If you look up towards the chapel, just to the left and below it, you can make out the profile of a grim-looking male face.

“Kastelos Hill» overlooks the village and from here you have an impressive view over both Mediterranean and Libyan sea. At the top of Kastelos you will find the cave «40 Chambers» with its small chapel «Timios Stavros» (Holy Cross).Other interesting sights are the gorge of Havga, the cave Theriou Koufala, the chapel of Agios Antonios with curved temple and entrance and the chapels Agios Georgios, Agia Paraskevi and Panagia.

Follow THIS link to see the view from «Kastelos Hill».

Here below you can follow a video as broadcasted by the natinal channel NET at «We stay in Greece» daily show.