Το ανάκτορο της Κνωσσού

Το πιο αξιόλογο σημείο της Κρήτης είναι βέβαια η Κνωσσός, το μεγαλύτερο, ισχυρότερο και πιο εντυπωσιακό από τα μινωικά ανάκτορα. Η Κνωσσός, η αγαπημένη στάση κάθε επισκέπτη της Μεγαλονήσου. Όπως είπε ο Καζαντζάκης, «στην Κνωσσό χτυπάει αλλιώς η καρδιά σου, κι ο νους σου πλημμυρίζει από ερωτηματικά».Εδώ βρίσκονται τα ερείπια του μεγαλύτερου παλατιού, του μινωικού πολιτισμού. Σ’ αυτό το παλάτι κατοικούσε ο Μίνωας, απόγονος του της δυναστείας του μυθικού Μίνωα, που γεννήθηκε από την ένωση της Ευρώπης με το Δια. Ο Μίνωας, ιδρυτής της μεγάλης ναυτικής Κρητικής δύναμης, ο τρόμος των πειρατών, ο σοφός νομοθέτης και ο αρχηγός της μινωικής θρησκείας.

Ο μύθος του Μινώταυρου θέλει να δείξει την παντοδυναμία του Μίνωα και την υποτέλεια της Αθήνας στην Κρήτη. Ακόμα δείχνει το μέγεθος και το πολύπλοκο της διάταξης των xώρων του ανακτόρου, όπου κάποιος επισκέπτης χωρίς συνοδό θα χανόταν. Γύρω από το ανάκτορο δημιουργήθηκε η αρχαιότερη και ενδοξότερη πόλη της Κρήτης και αναπτύχθηκε ο μινωικός πολιτισμός. Η πόλη κατοικήθηκε από τη νεολιθική εποχή γύρω στο 6000-5000 π.Χ και αποτέλεσε τον πυρήνα για την δημιουργία του πρώτου ελληνικού κράτους, της πρώτης θρησκείας, της πρώτης τέχνης με ελληνικό χαρακτήρα.

Το ανάκτορο κατασκευάστηκε πάνω στο ύψωμα Κεφάλα, δίπλα στο ποταμό Καίρατο στη μέση εύφορης κοιλάδας, και καταλαμβάνει μια έκταση 22.000 τ.μ.. Γύρω απ’ αυτό απλωνόταν η πόλη που την κατοικούσαν 80.000-100.000 άνθρωποι. Λιμάνια της ήταν η Αμνισός και τo Ηράκλειο. Οι κτήσεις της έφταναν από τις ανατολικές περιοχές του Ψηλορείτη μέχρι τη Λυττό, στις δυτικές πλαγίες της Δίκτης. Κατά τους ιστορικούς χρόνους (8ο-6ο π.Χ.αι.), είχε αντίζηλες τις πόλεις της Γόρτυνας και Λυττό. Τον 3ο π.Χ.αι. συμμάχησε με τις άλλες Κρητικές πόλεις, εκστράτευσε κατά της Λυττού αλλά δεν κατάφερε να την υποτάξει. Αργότερα όμως, όταν οι Λύττιοι έλειπαν σε εκστρατεία την κατέλαβε και την κατέστρεψε ολοσχερώς. Το 166 π.Χ. συμμάχησε με την Γόρτυνα και κατέστρεψαν τη Ραύκο, σημερινό Αγιο Μύρωνα. Τους πρώτους Χριστιανικούς χρόνους έγινε έδρα επισκοπής, η οποία αργότερα, μεταφέρθηκε στην Ραύκο. Καταστράφηκε ολοσχερώς από τους Αραβες και ο χώρος ερημώθηκε. Στην Ενετοκρατία δημιουργήθηκε ένας μικρός συνοικισμός με το όνομα Μακρυτοιχος.

Η Κνωσός έκοψε πολλά νομίσματα. Τα περισσότερα παρίσταναν τον Μινώταυρο να κρατά στο χέρι του πέτρα. Ακόμα παριστάνεται ο Λαβύρινθος, άλλοτε τετράγωνος, άλλοτε κυκλικός και αναγράφεται η λέξη «ΚΝΩΣΙΩΝ». Επίσης εικονίζεται το κεφάλι της Αθηνάς, που ήταν η προγονική θεά των Κνωσίων, και η Δήμητρα, μια και οι Κνωσιοι περηφανεύονταν ότι ήταν οι πρώτοι που χρησιμοποίησαν το σιτάρι σαν τροφή. Αλλά πάντοτε, στα νομίσματα της Κνωσσού, όλων των εποχών, ακόμα και στα Ρωμαϊκά που απεικόνιζαν τα κεφάλια Ρωμαίων Ύπατων, στην άλλη πλευρά απεικονιζόταν και ο Λαβύρινθος.

Aλλωστε Λαβύρινθος σημαίνει ο οίκος του Λάβρεως δηλαδή το ανάκτορο του διπλού πέλεκυ. Προέρχεται Δε από τη Λυδική λέξη «λαβρυς» που σημαίνει διπλός πέλεκυς. Ο πέλεκυς αποτελεί το ιερό σύμβολο της μινωικής θρησκείας και τέτοιους ήταν γεμάτο το ανάκτορο της Κνωσσού.

Πρώτος άρχισε ανασκαφές στο χώρο το 1878, ο Μίνως Καλοκαιρινός. Τις συστηματικοποίησε όμως ο Αρθουρ Έβανς το 1900. Το ανάκτορο που βλέπουμε σήμερα δεν είναι εκείνο το αρχικό, το οποίο καταστράφηκε από το σεισμό ( όπως και σχεδόν όλες οι πόλεις της Κρήτης), το 1700. Είναι το δεύτερο που ξαναχτίστηκε μετά το 1700 π.Χ. μεγαλοπρεπέστατο και σηματοδοτεί τη Νεοανακτορικη περίοδο που κράτησε ως το 1400 π.Χ.

Μια ματιά στον αρχαιολογικό χώρο.

Είσοδο στον αρχαιολογικό χώρο του ανακτόρου από την Δυτική αυλή 1, όπου οι κάπως ανηφορικοί πομπικοί διάδρομοι καθώς και οι βάσεις των βωμών, φανερώνουν ότι από εδώ ξεκινούσαν οι πομπές. Στα δεξιά μας βλέπουμε την προτομή του Έβανς, του αναστηλωτή της Κνωσσού.

Αριστερά βρίσκονται τρεις κυκλικοί λάκκοι, οι λεγόμενες Κουλούρες 2, που στο βάθος τους το οποίο φτάνει τα 5 μ. διακρίνονται απομεινάρια «οικιών» που είχαν χτιστεί εκεί πριν από τα πρώτα ανάκτορα και χρησίμευαν σαν αποθήκες σιτηρών η σαν τόπος συλλογής υπολειμμάτων από τις θυσίες, όπως μαρτυρούν τα εργαλεία λατρευτικών τελετών και τα οστά ζώων που βρέθηκαν εδώ.

Μπαίνουμε στο κυρίως ανάκτορο από την Δυτική είσοδο 3.Πανω στη πέτρινη βάση που βλέπουμε υψωνόταν μια ξύλινη κολόνα. Ακολουθεί το φυλάκιο και η αίθουσα υποδοχής 4, όπου υπήρχε θρόνος. Συνεχίζοντας ακολουθούμε το στενό, τελετουργικό διάδρομο με κατεύθυνση νότια, τον Διάδρομο της Πομπής 5. Ονομάζεται έτσι από τις τοιχογραφίες που στόλιζαν τον τοίχο και παρίσταναν μια πομπή από εκατοντάδες νέους και νέες, σε φυσικό σχεδόν μέγεθος, που προχωρούσε παράλληλα με τη δυτική πρόσοψη του Ανακτόρου, έστριβε ανατολικά και κατέληγε στην κεντρική αυλή. Σήμερα όμως, δεν είναι διαβατός σ’ όλο του το μήκος και για τον λόγο αυτό, στρίβουμε νωρίτερα και περνώντας από την πόρτα βρίσκεται αριστερά μας, κατευθυνόμαστε προς τα Νότια Προπύλαια.

Νοτιοδυτικά του διαδρόμου της Πομπής, στην άκρη του Ανακτόρου, φαίνονται τα ερείπια του Νότιου Σπιτιού 6. Χτίστηκε το 1600 π.Χ. μετά τον καταστροφικό σεισμό, στο χώρο της Κλιμακωτής Στοάς 7, που βρίσκεται δυτικά του και πιθανολογείται πως άνηκε σε κάποιον ευγενή.

Λίγο πιο κάτω στο ρυάκι, φαίνονται τα θεμέλια γέφυρας, που χτίστηκε την Παλαιοανακτορική περίοδο και συνέδεε τη Κλιμακωτή Στοά με το Καραβάν Σεράι. Το κτίριο αυτό χρησίμευε σαν χώρος καθαρμού, αφού διέθετε τρεχούμενα νερά και μπανιέρες για να καθαρίζονται οι επισκέπτες που εισέρχονταν από αυτήν τη πλευρά στο Ανάκτορο, πριν παρουσιαστούν στο βασιλιά -αρχιερέα.

Από εδώ ξεκινούσε μεγάλος πλακόστρωτος δρόμος, που κατέληγε στα νότια παράλια του νησιού, όπου γίνονταν η εμπορική επικοινωνία με την Αίγυπτο και την Ανατολή. Στο Καραβάν Σεράι βρέθηκε η περίφημη τοιχογραφία με τους τσαλαπετεινούς και τις πέρδικες, που αντίγραφο της υπάρχει σήμερα. Τη νότια πρόσοψη του Ανακτόρου στεφανώνουν ιερά διπλά κέρατα Μπαίνουμε τώρα στα επιβλητικά Προπύλαια 8 που τοιχογραφίες τους παρίσταναν πομπή νέων που κρατούσαν αγγεία. Εδώ βρέθηκε ο περίφημος «Ρυτοφόρος» (ιερέας βασιλιάς), που αντίγραφο του βλέπουμε σήμερα, αφού το πρωτότυπο βρίσκεται στο Μουσείο Ηρακλειου. Συνεχίζοντας στη Μεγάλη Σκάλα 9, που κάποτε την πλαισίωναν κιονοστοιχίες, και που οδηγεί στο πάνω όροφο, το Piano Nobile, όπου βρίσκονται τα επίσημα διαμερίσματα. Η Μεγάλη Σκάλα είχε καταστραφεί εντελώς και αναστηλώθηκε από τους αρχαιολόγους. Στη κορυφή της περνάμε από μια πύλη σ’ ένα προθάλαμο και μετά στην Κεντρική αίθουσα με τις τρεις κολόνες 10, όπου πιθανόν κατέληγε η πομπή των νέων. Νότια υπήρχε το θησαυροφυλάκιο που τα πολύτιμα αντικείμενα του και τα δώρα του Ιερού, βρέθηκαν πεσμένα στο κάτω πάτωμα. Το Piano Nobile διασχίζει στο κέντρο του ο υπαίθριος Μακρύς Διάδρομος 11, ο οποίος φώτιζε τις αίθουσες που τον περιστοίχιζαν. Μετά απ’αυτόν, προς τα αριστερά, βρίσκεται η Μεγάλη Αίθουσα 12 με δυο κολόνες και δίπλα της μια άλλη μικρότερη με έξι κολόνες. Από εδώ βλέπουμε τις αποθήκες του ισογείου όπου βρέθηκε μεγάλος αριθμός από τεράστια πιθάρια για κρασί, λάδι, σιτηρά και μέλι. Κάπου 400 πιθάρια με χωρητικότητα που έφτανε τα 78.000 κιλά, βρίσκονταν στις 21 αποθήκες του Ανακτόρου, οι τρεις από τις οποίες στο νότιο άκρο, είχαν αχρηστευθεί. Τα σπουδαιότερα ευρήματα των ανασκαφών από εδώ, είναι σωροί από πήλινες πινακίδες όπου ήταν γραμμένοι με γραμμική γραφή Β΄, ολόκληροι κατάλογοι των αντικειμένων και των προϊόντων του Ανακτόρου, καθώς και ονόματα ανδρών και γυναικών που κατοικούσαν σε αυτό.

Φαίνεται ότι η Μεγάλη Αίθουσα ήταν το λογιστήριο της Κνωσσού, και από εκεί έπεσαν οι πινακίδες στο κάτω πάτωμα. Παλιότερα υπήρχε ξύλινη σκάλα που έβγαζε στο Μακρύ Διάδρομο 13 των αποθηκών, που σε αντίθεση με τον Μακρύ Διάδρομο του Piano Nobile, αυτός ήταν κατασκότεινος. Η σκάλα αυτή κάηκε και δεν αντικαταστήθηκε. Ακολουθεί η Αίθουσα τοιχογραφιών 14 που βρίσκεται πάνω από την αίθουσα του Θρόνου με την οποια επικοινωνεί με στριφογυριστή σκάλα, και όπου έχει τοποθετηθεί μια σειρά από αντίγραφα τοιχογραφιών που βρέθηκαν στο Ανάκτορο αλλά και σε γειτονικό σπίτι. Έτσι θαυμάζουμε την ομάδα των Κυανών Κυριών και την σκηνή της Ταυρομαχίας που προερχονται από την ανατολικη πτερυγα του Ανακτορου. Τον Κροκοσυλλέκτη και τις Μικρογραφικές Τοιχογραφίες που βρέθηκαν πάνω από το χώρο των κελιών. Από το Σπίτι των Τοιχογραφιών, βλέπουμε εδώ την τοιχογραφία ο Αρχηγός των Μαύρων και μια σειρά τριών άλλων σκηνών από το ζωικό και φυτικό Βασίλειο. Στη νότια πλευρά της Αίθουσας των Τοιχογραφιών, κάθετα στο Μακρύ Διάδρομο, πλατιά σκάλα 15, μας κατεβάζει στην Κεντρική αυλή. Σημάδια σκαλοπατιών στ’ αριστερά της, δηλώνουν την ύπαρξη και τρίτου ορόφου στο σημείο αυτό.

Η Κεντρική αυλή 16, διαστασεων 50×20 μ., που ήταν πλακόστρωτη, χωρίζει τα επίσημα κρατικά διαμερίσματα της δυτικής πλευράς από τα ιδιωτικά της ανατολικής. Αποτελεί, όπως σε όλα τα μινωικά ανάκτορα, τον πυρήνα του οικοδομικού συγκροτήματος. Εδώ γίνονται οι θρησκευτικές και πολιτικές τελετές. Ακόμα χρησίμευε για το φωτισμό και τον αερισμό των κεντρικών χώρων. Στη δυτική πλευρά της Κεντρικής Αυλής, κάτω από την Αίθουσα των Τοιχογραφιών, βρίσκεται η Αίθουσα του Θρόνου 17 με συγκρότημα αιθουσών, που τοποθετούνται χρονολογικά στην Υστερομινωική περίοδο. Αποτελείται από προθάλαμο με πέτρινους πάγκους, μαυρισμένους σήμερα από την φωτιά που κατέστρεψε την Κνωσό, και ένα ξύλινο θρόνο, αντίγραφο του γειτονικού. Εδώ εχει τοποθετηθεί από του αρχαιολόγους μεγάλο αγγείο από πορφυρίτη λίθο. Ακολουθεί η κυρίως Αίθουσα του Θρόνου 17 που προστατεύεται από ξύλινο κιγκλίδωμα. Στο βορινό τοίχο στέκεται ο αλαβάστρινος θρόνος του Μίνωα και δεξιά κι αριστερά του ήταν ζωγραφισμένοι στους τοίχους, γρύπες, σύμβολο ισχύος.

Απέναντι από το θρόνο βρίσκεται ένας μικρός Χώρος Καθαρμού. Μετά την Αίθουσα του Θρόνου βρίσκεται ένα μικρό Ιερό με ψηλό πεζούλι. Δίπλα είναι ένας χώρος με ένα είδος πυροστιάς, πιστεύεται ότι ήταν το Μαγειρείο. Νότια από το αυτό το συγκρότημα, βρισκόταν το Ιερό 18 του Ανακτορου. Σε μια από τις μικρογραφικές τοιχογραφίες αναπαρίσταται η διάταξη του χώρου αυτού. Λίγα σκαλιά χαμηλότερα βρίσκεται μια ανοιχτή αυλή, ο Πρόδρομος με το πέτρινο πεζούλι. Ακολουθεί το δωμάτιο του Ψηλού Πιθαριού 19 και μετά τα θησαυροφυλάκια του Ιερού, όπου βρέθηκαν τα θαυμάσια φαγεντιανά είδωλα της θεάς των φιδιών. Δυτικά από τον Πρόδρομο βρίσκονται δύο αίθουσες με τετράγωνους στύλους στη μέση, όπου υπήρχε χαραγμένος ο διπλός πέλεκυς. Πρόκειται για τις Κρύπτες με τους Στύλους 20 που πιστεύεται ότι είχαν ιερό χαρακτήρα. Βόρεια από την πρώτη κρύπτη βρίσκεται το Δωμάτιο με τις Γούρνες, μέσα στις οποίες έτρεχε το αίμα των ζώων που θυσιάζονταν. Από τον Πρόδρομο μια διπλή πόρτα προς νότο οδηγεί στο σκοτεινό διάδρομο των αποθηκών. Οι τρεις τελευταίες προς νότο ανήκουν στο παλαιό ανάκτορο. Από δω στενή σκάλα σ’ανεβάζει σ’ένα ανοιχτό χώρο, το μοναδικό σε όλο το ανάκτορο που χρησιμοποιήθηκε μεταγενέστερα όπως δηλώνει ο ελληνικός ναός που βρέθηκε εδώ.

Στη νοτιοδυτική γωνία της κεντρικής αυλής όπου κατέληγε ο πομπικός διάδρομος, βρίσκεται αντίγραφο, τοποθετημένο στην αρχική του θέση, της περίφημης ανάγλυφης τοιχογραφίας ο Πρίγκηπας με τα κρίνα 21. Απεικονίζει την ιδανική μινωική μορφή κάποιου πρίγκιπα.

Από τη Νότια Είσοδο, κάτω από την οποία τα Πρωτομινωικά χρόνια υπήρχε υπόγειος, λαξεμένος σε βράχο θάλαμος για τη φύλαξή της, διάδρομος οδηγούσε ανατολικά στο μικρό ιερό των Διπλών Πελέκεων 22. Είναι ένα μικρό, λιτό οικοδόμημα της Υστερομινωικής περιόδου. Νότια από αυτό υπάρχει αίθουσα καθαρμού και τα λείψανα μιας σκάλας και ενός φωταγωγού. Επικοινωνούσε βόρεια με τα διαμερίσματα της Βασίλισσας, με το Διάδρομο των Πινακίδων με τα Σπαθιά που πήρε το όνομα του από τις πήλινες πινακίδες που ανασκάφηκαν εδώ. Κάτω από τη νοτιοανατολική γωνία του Ανακτόρου βρίσκονται τα ερείπια σπιτιών μεσομινωικής περιόδου. Στο Σπίτι με το Ιερό Βήμα, πού συνορεύει με τα άλλα δύο, υπάρχει εξέδρα για τιμητικό κάθισμα. Στενός διάδρομος πιθανόν οδηγούσε σε σκάλα που έβγαζε στην κεντρική αυλή. Από δω κατεβαίνεις στο Νοτιοανατολικό Σπίτι 23 όπου βρίσκεται υπόστυλοι κρύπτη και τράπεζα προσφορών.

Η ανατολική πτέρυγα του Ανακτόρου ήταν χτισμένη πάνω σε λόφο και το ύψος της έφτανε σε κάποια σημεία τα πέντε πατώματα. Σε αυτή την πτέρυγα κυριαρχεί το Μεγάλο Κλιμακοστάσιο 24, ένα από τα μεγαλύτερα έργα της αρχαιότητας με πλατιά χαμηλά σκαλιά. Αρχίζει από τη μέση περίπου της ανατολικής πλευράς της Κεντρικής αυλής και χωρίζει την ανατολική πτέρυγα στο βόρειο τμήμα, όπου υπήρχαν τα εργαστήρια και οι αποθήκες, και στο νοτιοανατολικό, όπου ήταν τα διαμερίσματα του βασιλικού ζεύγους.

Προχωρούμε στο Μεγάλο Κλιμακοστάσιο με το φωταγωγό και τις κολώνες που το περιστοιχίζουν. Στον ανατολικό τοίχο της βεράντας του πρώτου πατώματος, της Επάνω Στοάς, έχει τοποθετηθεί αντίγραφο της Τοιχογραφίας των οχτάσχημων Ασπίδων 25. Στο ισόγειο βρίσκεται η κυρίως Αίθουσα της Στοάς. Ο φωταγωγός εδώ χρησιμεύει για φωτισμό και αερισμό των δωματίων.

Από μια πόρτα στη ΒΑ πλευρά της Αίθουσας της Στοάς βγαίνουμε σ’ ένα διάδρομο. Στρίβουμε δεξιά και φτάνουμε στην Αίθουσα των Διπλών Πελεκων26, που πήρε το όνομα της από τη συχνή επανάληψη του συμβόλου αυτού στους τοίχους. Αριστερά βρίσκεται η Έξω Αίθουσα των Διπλών Πελέκεων, όπου εχει τοποθετηθεί ξύλινος θρόνος στη θέση του αυθεντικού. Ανατολικά και νότια της Αίθουσας υπάρχουν στοές και φωταγωγοί. Φεύγουμε από την εσωτερική αίθουσα από μια νότια πόρτα και ακολουθώντας ένα τεθλασμένο διάδρομο φτάνουμε στο Μέγαρο της Βασίλισσας 27.

Μέγαρο Βασίλισσας

Πάνω από την πόρτα της εισόδου δεσπόζει το αντίγραφο της Τοιχογραφίας με τα Δελφίνια. Στη ΒΔ πλευρά της αίθουσας υπάρχει μικρό δωμάτιο με μπανιέρα και μια ραβδωτή κολόνα, το Λουτρό της Βασίλισσας 28. ΝΔ ξεκινά ο Διάδρομος του Ζωγραφιστού Πιθαριού που καταλήγει στο Δωμάτιο Τουαλέτας 29.Φωτιζεται από ένα φωταγωγό που ονομάζεται Αυλή με τις Ρόκες, από τα τεκτονικά σχήματα που βρέθηκαν στις πλάκες του. Στο τοίχο, σε μια γωνία του δωματίου Τουαλέτας πάνω από ένα πεζούλι, διακρίνουμε τις τρύπες που χρησίμευαν για την υδραυλική εγκατάσταση που έφερνε το νερό από δεξαμενές που βρίσκονταν ψηλότερα. Στον ανατολικό τοίχο βρίσκεται ένα θαυμάσιο αποχετευτικό δίκτυο, λεπτομέρειες του οποίου βλέπουμε στο σκοτεινό διάδρομο που ακολουθεί, αριστερά του Λουτρού προς την Κεντρική Αυλή. Μετά το διάδρομο δεξιά, είναι ένα σκοτεινό δωμάτιο η Τρώγλη, που πιθανόν πρόκειται για θησαυροφυλάκιο. Εδώ βρέθηκε η μεγαλύτερη πήλινη πινακίδα με κατάλογους ονομάτων που έχουν στο πλάι τους το ιδεόγραμμα του άντρα η της γυναίκας.

Συνεχίζοντας στο διάδρομο συναντούμε αριστερά σκάλα που οδηγούσε στα επάνω πατώματα. Κάτω απ’ αυτήν βρέθηκε το αγαλματάκι από ελεφαντόδοντο, ο Ταυροκαθάπτης. Ο διάδρομος επιστρέφει στην αίθουσα Στοάς, απ’ όπου συνεχίζοντας προσπερνάμε την Αίθουσα των Διπλών Πελέκεων και στρίβοντας αριστερά, φτάνουμε στην Ανατολικη Στοά του Ανακτορου.

Πίσω της βρίσκεται αίθουσα με τετράγωνο υποστύλωμα και το Εργαστήριο των Λιθοξόων 30, όπου βρέθηκαν κομμάτια σπαρτιατικού βασάλτη την ώρα της επεξεργασίας του. Ακολουθεί το Σχολείο Κεραμικής με πάγκους και γούρνες. Βόρεια του δωματίου αυτού βρίσκεται η υπαίθρια Αυλή του Πέτρινου Στομίου 31. Οφείλει το όνομα της στο στόμιο που υπάρχει εκεί για την αποχέτευση των νερών της βροχής από την στέγη της Μεγάλης Ανατολικής Αίθουσας. Ανατολικά βρίσκεται ο Ανατολικός Προμαχώνας 32 με την ενδιαφέρουσα Ανατολικη Είσοδο, η οποια διαθέτει πολύπλοκη μέθοδο κλεισίματος που σταματά αυτόματα την ροή του βρόχινου νερού. Στον ομαλό χώρο μεταξύ της Ανατολικής Εισόδου και του ποταμού Κεράτου, πιστεύεται ότι ήταν η Αρένα των Ταυρομαχιών.

Προθάλαμος

Βορειότερα από την αυλή του Πέτρινου Στομίου βρίσκονται τα Γιγάντια Πιθάρια 33, απομεινάρια του Παλαιού Ανακτορου. Συνεχίζοντας φτάνουμε στο πλακόστρωτο Διάδρομο του Ζατρικίου 34 όπου βρέθηκε διακοσμημένος πίνακας παιχνιδιού ομοίου με σκάκι. Κάτω από το κιγκλίδωμα φαίνονται οι πήλινοι σωλήνες του υδραγωγείου του Παλαιού Ανακτορου. Δυτικά του διαδρόμου αυτού βρίσκεται η Βορειοανατολική Αίθουσα και βορειοανατολικά οι Αποθήκες της Βασιλικής Κεραμικής 35, όπου ανασκάφηκαν τα θαυμάσια λεπτοδουλεμένα «ωοκέλυφα» αγγεία Μεσωμινωικού ρυθμού. Νοτιοανατολικά του Διαδρόμου του Ζατρικίου υπάρχει υπαίθρια αυλή όπου βρίσκεται το πάνω μέρος του οχετού που κατέληγε στην αυλή με το πέτρινο στόμιο. Από εδώ δυτική πόρτα βγάζει στο Διάδρομο των Αδιεξόδων 36 που τα ογκώδη υποστυλώματα μαρτυρούν την ύπαρξη μεγάλης αίθουσας στο επάνω πάτωμα. Συνεχίζοντας φτάνουμε στην Επάνω Στοά και αριστερά στην Επάνω Αίθουσα των Διπλών Πελέκεων. Η πόρτα νοτιοδυτικά βγάζει στο Επάνω Μέγαρο της Βασίλισσας. Η διάταξη των χώρων είναι η ιδια με του κάτω ορόφου. Νότια στενός διάδρομος, όπου βρέθηκαν τα αγγεία με τα κρίνα, οδηγεί σε δυο στεγασμένα σήμερα δωμάτια. Πίσω απ’ αυτά τα δωμάτια ξεκινά ο Διάδρομος των Πινακίδων με τα Σπαθιά που καταλήγει στο μικρό Ιερό των Διπλών Πελέκεων. Επιστροφή στη Κεντρική αυλή και κατεύθυνση βόρεια. Μπαίνουμε στο διάδρομο της Βόρειας Εισόδου. Ανατολικά του βρίσκονται αποθήκες, ενώ στα δυτικά, τα θεμέλια του αρχαιότερου κτιρίου του Ανακτορου, τα Παλιά Κελιά 37. Όταν χτίστηκε το Νέο Ανάκτορο, αυτά επιχώστηκαν κάτω από το δάπεδο του. Στο χώρο πάνω από εδώ βρέθηκαν οι τοιχογραφίες Κροκοσυλλέκτη και οι Μικρογραφικές Τοιχογραφίες. Ο διάδρομος καταλήγει σε υπόστυλη αίθουσα το Τελωνείο 38, ανατολικά του οποίου βρίσκεται ο διάδρομος της Βορειοανατολικής Εισόδου. Αρχικά η Βόρεια Είσοδος ήταν πλατεία όμως αργότερα ο φόβος επιδρομών ανάγκασε τους Μινωίτες να την στενέψουν, τοποθετώντας προμαχώνες σε κάθε πλευρά του διαδρόμου που δημιουργήθηκε. Πάνω από του προμαχώνες υπάρχουν ανάγλυφα τοιχογραφημένες στοές. Στη δυτική στοά που αναστηλώθηκε, εχει τοποθετηθεί η περίφημη ολοζώντανη Τοιχογραφία του Ταύρου 39 που ορμά μέσα σ’ ελαιώνα. Δυτικά των στοών αυτών βρίσκεται το Βορειοδυτικό Προστώο 40. Ακολουθεί ο προθάλαμος και ο Χώρος Καθαρμού 41, όπου εξαγνίζονταν οι επισκέπτες που έρχονταν στο Ανάκτορο από αυτή την πλευρά.

Βγαίνοντας, βορειοδυτικά βρίσκεται το Θέατρο 42. Ο ίσιος πλακόστρωτος χώρος εχει σειρές κερκίδων στις δυο πλευρές ανατολικά και νότια, ενώ στη νοτιοανατολική γωνία μια τετράγωνη εξέδρα πιστεύεται πως ήταν θεωρείο βασιλικό. Δυτικά από το Θέατρο ξεκινά πλακόστρωτος δρόμος και οδηγεί βόρεια στο Μικρό Ανάκτορο. Σ’ αυτόν ακόμα βρισκόταν το Σπίτι των Τοιχογραφιών και το Οπλοστάσιο. Από το Μικρό Ανάκτορο συνεχίζοντας βόρεια μπορούμε να παμε στη Βασιλική Έπαυλη που βρίσκεται βορειοανατολικά, στη κοιλάδα πίσω από την Κνωσσό.

Σχολιάστε

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Comments RSS TrackBack Identifier URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s